زندگی در بهشت ۱۳۹۲/۴/۱۵

پیش از پاسخ دهى به پرسش شما، توجه به دو نکته ضرورى است: نکته اول: در عالم هستى عوالمى وجود دارد (در یک دیدگاه کلى، سه عالم مادى، مثال، تجرد) که هر یک از آن ها داراى احکام، قوانین و سنن مختص به خود است. عالم دنیا و عالم آخرت و قیامت، دو عالم از عوالم هستى اند که هر یک داراى آثار ویژه خود مى باشند. به همین جهت است که بر اساس آیات و روایات، براى ورود روح و بدن به عالم قیامت، نیاز به تحول اساسى است تا روح و بدن قابلیت پذیرش احکام و قوانین قیامت را بیابند.
پیش از پاسخ دهى به پرسش شما، توجه به دو نکته ضرورى است: نکته اول: در عالم هستى عوالمى وجود دارد (در یک دیدگاه کلى، سه عالم مادى، مثال، تجرد) که هر یک از آن ها داراى احکام، قوانین و سنن مختص به خود است. عالم دنیا و عالم آخرت و قیامت، دو عالم از عوالم هستى اند که هر یک داراى آثار ویژه خود مى باشند. به همین جهت است که بر اساس آیات و روایات، براى ورود روح و بدن به عالم قیامت، نیاز به تحول اساسى است تا روح و بدن قابلیت پذیرش احکام و قوانین قیامت را بیابند. براى مثال، بدن مادى در این دنیا با سوزشى صدمه خورده، از میان مى رود؛ ولى در قیامت بسا تحولات اساسى که در این بدن ایجاد مى شود؛ به صورتى مى گردد که در حال سوزش و ناراحتى شدید، بدن از میان نمى رود (البته این نسبت به دوزخیان است). اگر این تحولات در بدن مادى ایجاد نشود، این بدن با این صفات نمى تواند احکام و سنن قیامت را تاب بیاورد. یا مثلاً در دنیا حرکت و تغییر است؛ جوان پیر مى شود، نو کهنه مى گردد، کهنه ها از میان مى روند، گیاهان پژمرده مى شوند و...؛ اما در جهان آخرت تغییر و تحول اینچنینى وجود ندارد و نوعى ثبات و بقاء حاکم است. نگا: نحل / ۹۶، یونس / ۲۴، حدید / ۲۰، آل عمران / ۱۹۷، نساء / ۷۷، کهف / ۴۶، مریم / ۷۶، طه / ۷۳، غافر / ۳۹ و... در زندگى دنیوى، خوشى با رنج، حیات با مرگ، لذت با محنت، اندوه با شادى، اضطراب با آرامش آمیخته است. اما در آخرت چنین نیست؛ بلکه گروهى همیشه و از هر جهت متنعم، شاد و آسوده اند و دسته اى دیگر همواره معذب، غمگین و ناراحت اند. نگا: قلم / ۳۳، رعد / ۳۴، طه / ۷۳، زمر / ۲۶، آل عمران / ۱۵، نساء / ۷۷، اعراف / ۳۲، یوسف / ۱۰۹، نحل / ۳۰ و ... در واقع، با توجه به آیات و روایات، در عالم قیامت نظام کنونى عالم مادى دگرگون مى شود. پدید آمدن زلزله عظیم در زمین،مزمل / ۱۴. شکافته شدن دریاها تکویر / ۷. به حرکت در آمدن کوه ها کهف / ۴۷. و درهم کوبیده شدنشان حاقه / ۱۴. خاموش گشتن ماه و خورشید و ستارگان عظیم تکویر / ۲. و پر از دود و ابر شدن فضاى جهان فرقان / ۲۵.، پاره اى از تغییر و تحول اساسى نظام کاینات است. در قیامت، همه اسباب و روابط قطع مى شود و تمام ارتباطات و تأثیراتى که موجودات در نظام وجودشان در عالم جسم و جسمانیت و نیز در عالم پس از آن، دارند؛ از میان مى رود و نه شیئى در شیئى دیگر اثر خواهد کرد و نه شیئى از شیئى دیگر تأثیر خواهد پذیرفت. نه از شیئى نفع برده خواهد شد و نه از آن زیانى خواهد رسید. بقره / ۱۶۶، مؤمنون / ۱۰۱. نکته دوم که در واقع نتیجه تأمل و دقت در نکته اول است، این است که: ما نباید انتظار داشته باشیم که در عالم قیامت احکام، قوانین و سنن عالم مادى و دنیا جارى باشد و اگر گاهى در لسان آیات و روایات از مواردى چون خوردن، آشامیدن، با زنان جوان زیبا روى بودن، در کنار نهرها و زیردرختان بودن یاد مى شود، از باب تقریب ذهن ما به دریافت حقایق عالم قیامت است، نه آنکه مثلاً آشامیدن آن جا مانند آشامیدن این جا باشد؛ یا خوردن آن جا مانند خوردن این جا. با توجه به این دو نکته، پاسخ پرسش شما روشن مى گردد. بر اساس برخى آیات قرآن، براى آدمى زوج هاى پاک، خوش اندام و زیبا هست که از آنها لذت مى برد؛ ولى باید توجه داشت که این لذت همانند لذت جنسى این دنیا نمى باشد. چنان که زنان آن جا نیز مانند زنان اینجا نیستند؛ بلکه زنانى هستند که به هیچ وجه دچار عادت ماهانه نمى شوند. نگا: سوره هاى: بقره / ۲۵، آل عمران / ۱۵، نساء / ۵۷، صافات / ۴۹ - ۴۸، ص / ۵۲، زخرف / ۷، دخان / ۵۴، طور / ۲۰، الرحمن / ۵۶، ۷۴ - ۷۰، واقعه / ۲۳ - ۲۲، ۳۷ - ۳۴، نبأ / ۳۳. همچنین اهل بهشت مى توانند فرزند داشته باشند؛ ولى این موضوع به دلیل سنن حاکم بر قیامت، به شیوه اى نیست که در این دنیا وجود دارد. نظام حاکم بر قیامت، نظام دفعى است نه نظام تدریجى؛ یعنى، در قیامت خواستن مساوى است با شدن و تحقق؛ برخلاف نظام این عالم که براى عملى شدن خواسته ها، باید زمینه، اسباب و شرایط آن فراهم شود تا آن آرزو محقق گردد. در این دنیا، کسى که فرزندى مى خواهد باید ازدواج کرده، با جمع یک سلسله شرایط و به تدریج و در زمان معینى داراى فرزند شود. اما در نظام قیامت چنین نیست؛ بلکه بهشتیان هر چه مى خواهند، برایشان محقق مى شود، نگا: فصلت / ۳۱ و ق / ۳۵. و نیاز نیست که با جمع شرایط و پدید آمدن مقدماتى، به تدریج آن خواسته محقق شود. از این رو، خواستن فرزند در عالم بهشت، مساوى است با حضور بچه فى الحال و در همان آن. چنان که روایاتى نیز در خصوص این امر نقل شده است. نگا: خواب و نشان هاى آن، صص ۹۰ - ۸۶.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.