زیارت اربعین ۱۳۹۵/۰۹/۰۹ - ۳۵۱ بازدید

افرادعقب افتاده متعصب ومتهجر، بیست روز کاروزندگی رارها می کنند کارمردم را زمین می گذارند تا در اربعین به زمین کربلا برسند. این یعنی چه؟

زیارت و از جمله زیارت اربعین از مستحبات و از مصادیق محبت و احترام به اهل البیت علیهم السلام است . همان دین و عقیده که دستور به زیارت داده و فضیلت بیشماری برای این زیارت برشمرده ، حق الله یا حق الناس را نیز معین و مقدم داشته است. حسن ظن به اعمال خیر مردم را نیز همین دین دستور داده است. باید از سوء ظن به کسانی که با شوق و اشتیاق در این مسیر قرار می گیرند پرهیز کرد و در صورتی که مشکل و ایرادی نیز نسبت به بعضی از آنها مشاهده کردیم باید با بهترین صورت به حل آن بپردازیم، نه اینکه عمل همه را زیر سؤال ببریم و تهمتهای ناروا و نادانسته به آنها وارد کنیم چون ممکن است بجای در صف محبان ، ناخواسته در صف منکران یا مخالفان رفت . توفیق الهی را نباید از خود سلب نماییم .
جهت آگاهی برخی مستندات فضایل این زیارت نیز چنین است :
۱- وجود روایات در استحباب و لزوم زیارت اربعین از اهل بیت علیهم السلام
۲- وجود مستندات تاریخی در مورد اربعین سید الشهدا
۳- بازگرداند سر مطهر حضرت به بدن ایشان در چنین روزی (لذا شیعیان اقدام به بزرگداشت چنین روزی می کنند)
مهمترین نکته درباره اربعین‌، روایت امام عسکری علیه السلام است‌. حضرت در روایتی که در منابع ‌مختلف از ایشان نقل شده فرموده‌اند: نشانه‌های مؤمن پنج چیز است‌: ۱ ـ خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب + ۱۱ نماز شب + ۲۳نوافل‌) ۲ ـ زیارت اربعین ۳ ـ انگشتری در دست راست ۴ ـ وجود آثار سجده ‌بر پیشانی ۵ ـ بلند خواندن بسم الله در نماز.این حدیث و همچنین زیارت اربعین که درمنابع دعایی آمده‌، به اربعین امام حسین علیه السلام و بزرگداشت آن روز تصریح کرده ‌است‌
کهن‌ترین کتاب دعایی مفصل موجود، کتاب «مصباح المتهجّد» شیخ طوسی از شاگردان شیخ مفید است که ایشان هم همین مطلب را آورده است‌. شیخ ‌طوسی پس از یاد از این که روز نخست ماه صفر روز شهادت زید بن علی بن‌الحسین علیه السلام و روز سوم ماه صفر، روز آتش زدن کعبه توسط سپاه شام است‌، می‌نویسد: بیستم ماه صفر (چهل روز پس از حادثه کربلا) روزی است که حرم سید ما اباعبدالله الحسین از شام به مدینه مراجعت کرد ونیز روزی است که جابر بن عبدالله انصاری‌، صحابی رسول خدا صلی الله علیه و آله ازمدینه وارد کربلا شد تا قبر حضرت را زیارت کند. او نخستین کس از مردمان بود که امام حسین علیه السلام را زیارت کرد. در چنین روزی زیارت آن حضرت‌مستحب است و آن زیارت اربعین است‌. (مصباح المتهجد، ص ۷۸۷)
کتاب «نزهة الزاهد» تألیف قرن ششم هجری
ترجمه فارسی فتوح ابن اعثم (الفتوح ابن اعثم‌، تصحیح مجد طباطبائی‌) و کتاب مصباح کفعمی که از متون دعایی بسیار مهم قرن نهم هجری
(لؤلؤ و مرجان‌، ص ۱۵۴)
۱- ابو مخنف (لوط بن یحیى) معاصر با امام حسین علیه السلام
۲- شیخ صدوق، (متوفاى سال ۳۸۱ق.)
۳- اسفرائنى (متوفاى ۴۰۶ق.) - از علماى بزرگ مذهب شافعى -
۴- علم الهدى سید مرتضى (متوفاى ۴۳۶ق.)
۵- ابو ریحان بیرونى، محقق و ریاضیدان شهیر متوفاى ۴۴۰ق.
۶- شیخ فتال نیشابورى (متوفاى ۵۰۸ق.)
۷- عماد الدین طبرى آملى (متوفاى اوایل قرن ششم) .
۸- شیخ شهید طبرسى در سال ۵۰۸ق.
۹- ابن شهر آشوب (متوفاى سال ۵۸۸ق.) در مناقب
۱۰- علامه شهیر و مورخ کبیر، سبط ابن الجوزى از علماى بزرگ اهل سنت (متوفاى سال ۶۵۴ق.)
۱۱- سید بن طاووس - على بن موسى بن جعفر - (متوفاى ۶۶۸ق.)، در کتاب لهوف،
۱۲- شیخ فقیه ابن نما حلى - جعفر بن محمد بن جعفر -
مرحوم آیت الله حاج شیخ آقا بزرگ تهرانى در کتاب «الذریعه » (۱۹) تاریخ وفات ابن نما مؤلف کتاب «مثیر الاحزان » را سال ۶۴۵ ثبت نمودند،
۱۳- مورخ معروف «خواند میر» (متوفاى ۹۴۲ق.)،
۱۴- الشبراوى، عبد الله بن محمد، شیخ جامع ازهر قاهره، صاحب کتاب «الاتحاف بحب الاشراف » (متوفاى ۱۱۷۲ق.)
۱۵- زکریا بن محمد قزوینى (متوفاى ۱۳۰۵ق.) در کتاب عجائب المخلوقات
۱۶- علامه جلیل القدر سید محسن امین عاملى در «لواعج الاشجان » به نقل از بشارة المصطفى، و در «اعیان الشیعه » مى گوید:«ورود اهل بیت به کربلا مشهور است » . (۲۲)
۱۷- عالم شریف سید عبد الرزاق مقرم در «مقتل الحسین علیه السلام»
۱۸- ابن حجر مکى، احمد بن محمد، (متوفاى سال ۹۳۷ق.) صاحب کتاب «الصواعق المحرقه »
ان، ص ۱۵۷.۶) شیخ صدوق، امالى، ۱۳۴۹ ش.، ص ۱۶۸، مجلس ۳۱.۷) شهید قاضى طباطبایى، تحقیق اربعین، ص ۳۴۱، چاپ دوم، به نقل از مناقب شهر آشوب، ج ۲، ص ۲۰۰ و نیز نقل شیخ طبرسى در اعلام الورى، ص ۲۵۰، ج بیروت ۱۳۹۹ق.۸) همان، ص ۳۴۴ به نقل از الاثار الباقیه، ص ۳۳۱ چاپ اروپا، و نیز ص ۲۲ ج دوم به نقل از ترجمه الاثار الباقیه ص ۳۹۲، تهران ۱۳۲۱.۹) به نقل از مرحوم محدث قمى، نفس المهموم، ص ۴۶۶، و شهید قاضى، پیشین، ص ۳۴۱.۱۰) سید بن طاووس، اقبال، ص ۵۸.۱۱) شیخ فتال نیشابورى، روضة الواعظین، ص ۲۳۰.۱۲) بشارة المصطفى، به نقل سید محسن امین، اعیان الشیعه، ج ۴، ص ۴۷.۱۳) اعلام الورى، چاپ بیروت، ۱۳۹۹ق.، ص ۲۵۰.۱۴) به نقل از سید مقرم، مقتل الحسین، ص ۴۶۹.۱۵) شهید قاضى طباطبایى، تحقیق درباره اول اربعین سید الشهدا، ص ۳۴۲و۳۴۹ چاپ ۲، به نقل از تذکرة الخواص، و نیز مقتل مقرم ص ۴۷۰ به نقل از تذکرة الخواص ص ۱۵۰ همچنین اعیان الشیعه ج ۱، ص ۶۲۶، ق ۲.۱۶) ص ۵۸۸.۱۷) مثیر الاحزان » ، ۱۳۱۸ق، ص ۵۹، به نقل از شهید قاضى، پیشین، ج ۲، ص ۲۰، و نیز سید مقرم، پیشین، ص ۴۶۹.۱۸) مقصود از این اصطلاح، اجازه نقل روایت است که تا چندى پیش میان دانشمندان اهل حدیث رایج بوده است.۱۹) ج ۱۹، ص ۳۴۹.۲۰) خواند میر، حبیب السیر، ج ۲، ص ۶۰.۲۱) مقتل مقرم، ص ۴۶۹ به نقل از الاتحاف بحب الاشراف ص ۱۲.۲۲) سید محسن امین عاملى، اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۶۱۷.۲۳) عبد الرزاق مقرم، مقتل الحسین، ص ۴۶۷، چ ۱۳۸۳ ق۲۴) همان، ص ۴۶۹.۲۵) همان.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.