سرافرازی در روز قیامت ۱۳۹۵/۰۵/۱۸ - ۲۵۷ بازدید

با سلام چگونه روز قیامت سرافراز باشیم؟

براساس آموزه‌های دینی؛ به طور کلی اموری عامل سرافراز بودن انسان در قیامت می‌باشند که بهترین نمود آن، ورود و خلود در بهشت است:۱. ایمان و عمل صالح
قرآن کریم در یک بیان کلى، ایمان و عمل صالح را عامل سرافراز بودن انسان در قیامت و شرط ورود و خلود در بهشت می‌داند:
«وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها أَبَداً لَهُمْ»؛۱ «و کسانى که ایمان آوردند و کارهاى شایسته انجام دادند، بزودى آنها را در باغ‌هایى از بهشت وارد می‌کنیم که نهرها از زیر درختانش جارى است همیشه در آن خواهند ماند».
۲. تقوا و پرهیزکاری
«تِلْکَ الْجَنَّةُ الَّتی نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ کانَ تَقِیًّا»؛۲ «این همان بهشتى است که به بندگان پرهیزگار خود، به ارث می‌دهیم».
امام باقر(ع) فرمود: از پیامبر اکرم(ص) درباره گفته خداوند: «روزى که پرهیزکاران را به صورت گروهى به سوى خداى رحمان محشور می‌کنیم» ۳ سؤال شد. فرمود: «اى على! آن گروه سواره هستند، آنان مردانی‌اند که از خدا ترسیدند و خداوند آنان را دوست داشت و آنان را [به نعمت‌هاى خاص] اختصاص داد و از اعمالشان راضى شد و آنان را پرهیزکاران نامید. سپس فرمود: اى على! قسم به کسى که دانه را شکافت و انسان را به وجود آورد، آنان از قبرهایشان خارج می‌شوند و فرشتگان از آنان استقبال می‌کنند ... با هر مردى از پرهیزکاران هزار فرشته از جلو و از طرف راست و چپ هستند؛ آنان را با پرواز می‌برند تا به در بهشت اعظم می‌رسانند ... پس در، براى آنها باز می‌شود و داخل بهشت می‌شوند و همسرانشان از حورالعین و آدمیان به حضورشان مشرف می‌شوند و به پرهیزکاران می‌گویند: آفرین بر شما! چقدر شوق دیدار ما به شما شدید بود و اولیاى خدا همینگونه به آنان می‌گویند ...». ۴
۳. معرفت و شناخت ائمه اطهار(ع)
امام باقر(ع) فرمود: «لا یَدْخُلُ الْجَنَّةَ الَّا مَنْ عَرَفَنا وَ عَرَفْناهُ»؛ ۵ «داخل بهشت نمی‌شود مگر کسى که ما را بشناسد و ما او را بشناسیم»؛ یعنی به امامت ما معرفت داشته باشد و ما او را به عنوان شیعه خود بشناسیم.
توشه انسان در قیامت:
۴. اخلاص داشتن و دوری از ریاکاری
از رسول خدا(ص) پرسیدند: نجات در روز قیامت، به چیست؟
فرمود: «به این است که با خدا نیرنگ نکنید، که او نیز با شما نیرنگ کند. بى شک هر کس با خداوند مکر نماید، خداوند با او مکر کند و جامه ایمان را از تنش بر کَند. چنین کسى در حقیقت با خود مکر می‌کند، اگر بفهمد».
گفتند: نیرنگ زدن به خدا چگونه است؟
فرمود: «اینگونه است که بنده به آنچه خداى عزوجل فرمان داده، عمل کند و جز او را در نظر آورد. پس خدا را بپایید و ریا مکنید که این کار شرک به خدا است». ریا کننده، در روز قیامت، به چهار نام خوانده می‌شود: اى بی ایمان، اى بد کار، اى خیانت پیشه، اى زیان کار، عملت بی ارزش گردید و پاداشت از میان رفت و امروز، تو را نصیبى نخواهد بود. اینک اجر خود را از کسى بخواه که براى او کار کرده‌اى». ۶
_____________________________________
۱. نساء، آیه ۵۷.
۲ . مریم، آیه ۶۳.
۳. مریم، آیه ۸۵.
۴ . کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج ۸، ص ۹۵ – ۹۶.
۵. عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، تهران، المطبعة العلمیة، چاپ اول، ۱۳۸۰ق، ج ۲، ص ۱۹.
۶ . شیخ صدوق، ثواب الاعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ص ۲۵۵.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.