شرایط قبولی اعمال ۱۳۸۸/۰۳/۱۹ - ۳۰۳ بازدید

طبق بیان امام ششم (ع) شرط قبولی اعمال چیست؟


۱- حضرت صادق –ع- در روایتی خطاب به فردی که از راه خلاف می خواست قرب به خداوند پیدا کند می فرماید : أَ مَا سَمِعْتَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِین ، آیا نشنیده ای که خداوند متعال در قرآن می فرماید : خداوند تنها اعمال اهل تقوا را می پذیرد ؟
وسائل الشیعة ۹ ۴۶۶

ً۲- و در روایتی دیگر می فرماید : إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَا یَقْبَلُ إِلَّا الْعَمَلَ الصَّالِحَ
خداوند متعال تنها عمل صالح را قبول می کند .
الکافی ۲ ۴۷ باب خصال المؤمن ..... ص : ۴۷

اگر ما درک کنیم که در محضر خدا هستیم و همه عالم محضر او است و او از همه چیز به انسان نزدیک تر است و... پس نه تنها آنچه مى گوییم مى شنود؛ بلکه حضرت احدیت آنچه را که از قلب مى گذرد مى داند. نکته دیگر این که شرایط قبولى اعمال عبارت است از: الف) نیت خالص، ب ) تقوا در امور و پرهیز از گناهان، ج ) همراهى عمل با علم و یقین، د ) عمل را صحیح انجام دادن، ه ) محبت و ولایت اهل بیت(ع). نشانه هاى قبولى عمل نیز عبارت است از: الف) شامل شدن توفیق الهى بر اعمال خیر، ب ) داشتن حالت توجه و انابه در عبادات و... .
الف) اعتقاد یک امر قلبى بوده و عبارت است از: ایمان به خدا و رسول و ائمه(ع) و آنچه که به نام «مجموعه دین» و برنامه سعادت بشر در قرآن و روایات اسلامى آمده است. به طور کلّى ایمان سه شاخه دارد چنانکه در روایات آمده: ۱- اعتقاد قلبى؛ ۲- اقرار به زبان (یعنى گفتن شهادتین و اقرار به خدا و پیامبر و ائمه و آنچه بر پیامبر نازل شده)؛ ۳- عمل به ارکان؛ یعنى، انجام واجبات و ترک محرّمات و بنابراین مؤمن کامل کسى است که هر سه جنبه را دارا باشد.
ب) در مقام عمل (مثل خواندن نماز) فرضاً اگر انسان نمى داند پوشیدن لباس غصبى حرام است ویا اگر لباس غصبى باشد نماز باطل است؛ چنانچه نماز خواند و بعداً متوجه شد، آن نماز صحیح است. شروطى که براى لباس ومکان نمازگزار گفته شده، شرایط صحت است؛ یعنى، اگر کسى عمداً و از روى آگاهى آنها را رعایت نکند، نماز باطل مى شود. اما مستحبات دیگر (مثل نماز جماعت و ...) کمال نماز است که اگر کسى عمداً آنها را رعایت نکند، نمازش باطل نمى شود.
ج) گفتنى است که جایگاه بحث از مسائل اعتقادى علم کلام است و اینکه آیا خداوند چه کسانى را مورد بخشش قرار مى دهد یا نمى دهد، خیلى براى ما روشن نیست. از آیات و روایات استفاده مى شود که خداوند همه گناهان غیر از شرک را مى بخشد. اما اگر فرضاً کسى عبادتى را بدون توجه به احکام و شرایط آن انجام داد، از نظر یک فقیه عملش باطل است؛ گر چه ممکن است خداوند در قیامت بخواهد او ببخشد. ازاین رو مسائل فقهى را نباید با مسائل اعتقادى و کلامى مخلوط کنید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.