شناخت خدا-خداشناسی کودک ۱۳۸۶/۰۷/۰۹ - ۹۰۶ بازدید

جواب سؤالی که سؤالش این که خدا کیه و یا چیه و یا کجاست رو برای بچه زیر ۸ یا ۱۰ سال سن چطوری باید داد؟

مجموعه سؤالات شما که در برگیرنده اساسی ترین موضوعات دینی است امروزه تحت عنوان تربیت اعتقادی بررسی می شود که این عنوان یکی از شاخه های تعلیم و تربیت است و پاسخ تفصیلی به همه آنها نیاز به تدوین یک پایان نامه دارد بنابراین در این مجال کوتاه ما صرفا به چند نکته اساسی در این باره اشاره می کنیم و جواب کامل و تفصیلی را به منابع موجود در این موضوعات ارجاع می دهیم.
۱. در تبیین این مسائل به هیچ وجه نباید از عبارات ناقص و گمراه کننده استفاده کرد و به عبارت دیگر شما در آموزش ریاضی به کودکان هیچ وقت مفاهیم و عملیات ریاضی را غلط یاد نمی دهید به این بهانه که خودش بعدا متوجه خواهد شد بلکه سعی می کنید در یک سطح نازل به آموزش کودک بپردازید مثلا ابتدا دو به علاوه دو را یاد می دهید و هر چه سن کودک بیشتر می شود موضوعات نیز پیچیده تر و بزرگتر می شود بنابراین در آموزش عقاید نیز مطالبی که کودک در بزرگ سالی یاد می گیرد ناقض مطالب قبلی نیست بلکه مکمل آن است.
۲. به اعتقاد برخی از روان شناسان کودک به مرحله انتزاعی نرسیده است بنابراین قدرت چندانی در فهم و تحلیل موضوعات غیرمادی ندارد از این رو باید سعی کنید تا آنجا که ممکن است از مثال های ملموس استفاده کنید.
مثلا وقتی کودکی می پرسد که خداوند را چه کسی آفریده است باید گفت: بعضی از چیزها علتش از خودشه مثلا شوری هر چیزی از چیه؟ از نمک. شوری نمک از چیه؟ از خودش. یا چرب بودن هر چیز به خاطر چربی های اونه و چرب بودن چربی به خاطر چیه؟ به خاطر خودشه. آفرینش همه موجودات هم از خداوند است و اما وجود خداوند از خودشه.
۳. سعی کنید در تعلیم معارف اسلامی از داستان بیشتر استفاده کنید. این همان شیوه ای است که خداوند در قرآن از آن استفاده کرده است. در قرآن بیش از ۷۰ داستان ذکر شده است که این داستان ها در واقع حدود ۱۵۰۰ آیه از آیات کلام الله را تشکیل می دهد. استفاده از داستان نه تنها کلام را شیرین می کند بلکه باعث ماندگاری آن در ذهن می شود. توصیه می کنیم مقدمه استاد شهید مطهری را بر کتاب گرانقدر خود یعنی داستان و راستان را مطالعه بفرمایید.
۴. از آنجا که کودکان سرشار از عواطف و احساسات زلال می باشند سعی کنید در این دوره داستان هایی که انتخاب می کنید یا شیوه هایی که به کار می برید در راستای جهت دهی به عواطف آنها باشد. مثلا داستان هایی از رحمت الهی یا بزرگواری های معصومین(ع) و پیامبر اعظم(ص) و کینه و شقاوت دشمنان آنها. بنده فراموش نمی کنم که وقتی در کودکی پدر مرحومم گوشه هایی از حوادث کربلا را که درباره کودکان اتفاق افتاده برایم نقل می کرد از شدت غصه و ناراحتی احساس می کردم که می خواهم قالب تهی کنم و بعد از آن سنین هیچ روضه خوان و مداح اهل بیت (ع) یا خطیبی نتوانست تا آن میزان من را متأثر کند. بنابراین سعی کنید تا آنجا که امکان دارد سیر سؤالات و پاسخ ها را به سمت بهره گیری از عواطف انسانی کودکان سوق دهید.
برای اطلاع بیشتر به کتابهای:
۱. تربیت اعتقادی نوشته محمد داودی، انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
۲. نگرش بر آموزش با تأکید بر آموزش های دینی نوشته سید علی حسین زاده، انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.