شهادت فاطمه زهرا سلام الله علیها ۱۳۹۸/۱۱/۰۵ - ۲۱۵ بازدید

سلام آیا هنگام شهادت حضرت فاطمه(س) حضرت علی در کنار حضرت فاطمه بود؟ و دلیل سکوت حضرت علی و یارانش چه بود؟

۱- حضرت علی علیه السلام در لحظه وفات حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در مسجد بود .( منتهی الآمال چاپ هجرت ج۱ ص۲۶۲ )
۲- دلیل مهم سکوت آن حضرت در برابر مخالفان نبود قدرت بود .
توضیح
اگر حضرت علی ع دست به شمشیر مى بردند ، امّت نو پاى اسلام دو گروه مى شدند و جنگ بین امّت اسلام در مى گرفت و مسلمین شروع به کشتن همدیگر مى کردند و این در حالى است که امپراطورى روم و ایران نیز مترصّد فرصتى بودند تا اسلام نوپا را واژگون سازند . برای همین رسول خدا ( ص ) در آخرین روز عمر خویش نیز مى خواست لشکرى به سوى روم بفرستد تا به مرزها یورش نیاورند . در این شرائط ، امیر مومنان ( ع ) مانده بود بین دو امر مهمّ یکى دفاع از خود و خاندانش و خلافت اسلامى ، و دیگرى حفظ اصل دین و وحدت امّت اسلامى . حضرت دومى را بر اوّلى ترجیح داد ، در عین اینکه چشم پوشى از اوّلى نیز براى مرد غیورى چون مولى على ( ع ) بسیار گران بود . حضرت علی ع خود را در آن شرائط چنین وصف می کند : « آگاه باشید ! به خدا سوگند ! ابوبکر ، جامه ى خلافت را بر تن کرد ، در حالى که مى‌دانست جایگاه من نسبت به حکومت اسلامى ، چون محور آسیاب است به آسیاب که دور آن حرکت مى‌کند . او مى‌دانست که سیل علوم از دامن کوهسار من جارى است ، و مرغان دور پرواز اندیشه‌ها به بلنداى ارزش من نتوانند پرواز کرد . پس من رداى خلافت را رها کرده و دامن خود جمع نموده از آن کناره گیرى کردم و در این اندیشه فرو رفتم که آیا با دست تنها و بدون یار و یاور براى گرفتن حق خود به پاخیزم ؟ یا در این محیط خفقان‌زا و تاریکى که به وجود آوردند ، صبر پیشه سازم ؟ شرائطى که پیران را فرسوده ، جوانان را پیر ، و مردان با ایمان را تا قیامت و ملاقات پروردگار ، اندوهگین نگه مى‌دارد ! در این اوضاع ، پس از ارزیابى درست ، صبر و بردبارى را خردمندانه‌تر دیدم . پس صبر کردم در حالى که گویا خار در چشم و استخوان در گلوى من مانده بود و با دیدگان خود مى‌نگریستم که میراث مرا به غارت مى‌برند . 
. . . » ( نهج البلاغه ، خطبه ۳ ) 
بلى امیر مومنان پهلوان بود ، امّا هنر بزرگش کندن دروازه ى قلعه ى خیبر نبود ، بلکه هنرش این بود که عقلش بر احساساتش حکومت مى کرد . هنر امیر مومنان این است که فقط به رضاى خدا کار مى کند نه به رضاى خود و مى داند که خداوند نمى خواهد اصل اسلام و وحدت جامعه نابود گردد و مى داند که اگر دست به شمشیر ببرد اوّلاً اختلاف در میان امّت بالا خواهد گرفت و کشور نوپاى اسلامى نابود خواهد شد . ثانیاً حتّى اگر با چنین قیامى به حکومت مى رسید ، باز مردم او را به عنوان خلیفه ى الهى رسول خدا قبول نمى کردند بلکه مى گفتند : على چنان طمع دنیا داشت که به خاطر آن حاضر شد کشت و کشتار راه بیفتد . در حالى که آن حضرت مى خواست به عنوان خلیفه ى تعیین شده از طرف خدا مطرح شود چرا که خلافت او را رسول خدا ( ص ) از طرف خدا اعلام نموده بود . پس نباید چهره ى خلافت حقّ با عملکرد نسنجیده مخدوش مى شد . چرا که امامت از اصول دیانت است . 
بعد از جریان سقیفه و غصب شدن خلافت توسّط دیگران ، عبّاس و ابوسفیان خدمت حضرت آمده و گفتند : اگر بخواهى ما با تو بیعت مى کنیم . حضرت در پاسخ به آنها و جمع حاضر فرمودند : « أَیُّهَا النَّاسُ شُقُّوا أَمْوَاجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجَاهِ وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِیقِ الْمُنَافَرَهِ وَ ضَعُوا تِیجَانَ الْمُفَاخَرَهِ أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَنَاحٍ أَوِ اسْتَسْلَمَ فَأَرَاحَ هَذَا مَاءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَهٌ یَغَصُّ بِهَا آکِلُهَا وَ مُجْتَنِى الثَّمَرَهِ لِغَیْرِ وَقْتِ إِینَاعِهَا کَالزَّارِعِ بِغَیْرِ أَرْضِهِ . فَإِنْ أَقُلْ یَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْکِ وَ إِنْ أَسْکُتْ یَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ هَیْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَیَّا وَ الَّتِى وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِى طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْىِ أُمِّهِ بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَکْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِیَهِ فِى الطَّوِىِّ الْبَعِیدَه اى مردم ! امواج فتنه‌ها را با کشتى‌هاى نجات درهم بشکنید ، و از راه اختلاف و پراکندگى بپرهیزید ، و تاجهاى فخر و برترى جویى را بر زمین نهید ، رستگار شد آن کس که با یاران به پاخاست ، یا کناره گیرى نمود و مردم را آسوده گذاشت . این گونه زمامدارى نمودن ، چون آبى بد مزّه و لقمه‌اى گلوگیر است ، و آن کس که میوه را کال و نارس بچیند ، مانند کشاورزى است که در زمین دیگرى کشت و کار کند . من در شرائطى قرار دارم که اگر سخن بگویم ، مى‌گویند بر حکومت حریص است ، و اگر خاموش باشم ، مى‌گویند : از مرگ مى‌ترسید ! ! هیهات ! من و ترس از مرگ ؟ ! پس از آن همه جنگها و حوادث ناگوار ؟ ! سوگند به خدا ، انس و علاقه ى فرزند ابى طالب به مرگ در راه خدا ، از علاقه ى طفل به پستان مادر بیشتر است ! بلکه این سکوت را برگزیدم ، چون از علوم و حوادث پنهانى اطّلاع دارم که اگر آنها را باز گویم مضطرب گشته و به خود مى لرزید ، همچون لرزیدن ریسمان در چاه‌هاى عمیق . » ( نهج البلاغه ، خطبه ۵ ) 
اگر در این دو فقره از کلام امیرمومنان ( ع ) خوب بیندیشید و جوانب آن را با بصیرت بکاوید راز سکوت امیر مومنان ( ع ) را در آن شرائط به دست مى آورید .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.