صاحبان اصلی سرزمین فلسطین ۱۳۹۱/۱۰/۱۶ - ۲۴ بازدید

۱. هزاران سال پیش، در همین کشور فلسطین، مردمی ساکن بودند که نه یهودی بودند، نه مسلمان و نه مسیحی، این کشور متعلق به آنان بود. آنان بودند که این منطقه را برای اولین بار آباد کرده بودند و به طور طبیعی از آنِ آنان بود.۲. حضرت ابراهیم علیه السلام به این کشور کوچ کرد و در همین کشور ماند؛ مردم هم او را رد نکردند بلکه به ماندن و اقامت او در این سرزمین راضی شدند.از حضرت ابراهیم علیه السلام پسری به نام اسحاق و از اسحاق پسری به نام یعقوب به دنیا آمد. از حضرت یعقوب(ع) پسران فراوانی متولد شدند و در همین سرزمین ماندند. این سرزمین، وطن دوم و مصنوعی آنان هم به شمار رفت.

۱. هزاران سال پیش، در همین کشور فلسطین، مردمی ساکن بودند که نه یهودی بودند، نه مسلمان و نه مسیحی، این کشور متعلق به آنان بود. آنان بودند که این منطقه را برای اولین بار آباد کرده بودند و به طور طبیعی از آنِ آنان بود.
۲. حضرت ابراهیم علیه السلام به این کشور کوچ کرد و در همین کشور ماند؛ مردم هم او را رد نکردند بلکه به ماندن و اقامت او در این سرزمین راضی شدند.
از حضرت ابراهیم علیه السلام پسری به نام اسحاق و از اسحاق پسری به نام یعقوب به دنیا آمد. از حضرت یعقوب(ع) پسران فراوانی متولد شدند و در همین سرزمین ماندند. این سرزمین، وطن دوم و مصنوعی آنان هم به شمار رفت. تا این تاریخ، قومی به نام یهود یا مسلمان و یا مسیحی به وجود نیامده است. این مردم در این سرزمین زندگی می کردند و با هم زندگی مسالمت آمیز داشتند. مردم اصلی این سرزمین با آنان که بعدها به این سرزمین آمده بودند، زندگی مسالمت آمیز داشتند و نزاع نداشتند.
۳. در فلسطین که کنعان و سوریة جنوبی هم نامیده می شد، قحطی پیش آمد و حضرت یعقوب(ع) و پسرانش، همه به مصر کوچ کردند. در سایة حاکمیت حضرت یوسف(ع) در مصر، زندگی آرامی پیدا کردند و مصر وطن سوم و غیر اصلی نسل حضرت ابراهیم(ع) شد. نسل حضرت یعقوب(ع) در مصر رو به فزونی نهاد و جمعیتی تشکیل دادند، که به یهود معروف شدند.
به این ترتیب، قوم یهود، اولین بار در مصر پیدا شدند؛ و مصر وطن اصلی اینها نبود. در این حال که اینها در مصر بودند، مردم فلسطین، در فلسطین بودند و با قحطی و سختی ساختند.
۴. پس از صدها سال، قوم یهود از مصر به فلسطین آمدند و این سرزمین را اشغال کردند. در طول صدها سال، بارها به فلسطین حمله شد و بارها اشغال شد و آزاد گردید. به عنوان مثال، بخت نصّر پادشاه بابل حمله کرد، فلسطین را اشغال کرد، یهودیان را کشت، اسیر کرد و به بابل برد؛ و پیش از آن فرعون مصر حمله کرد و این منطقه را اشغال کرد. پادشاه ایران، کوروش حمله کرد و بخت نصّر را نابود کرد. پس از آن یونانیان حمله کردند و فلسطین را اشغال کردند. پس از آن رومیان حمله کردند و فلسطین را گرفتند. پس از اشغال رومیان، در فلسطین، یهودی کم شد و به خصوص در بیت المقدس، تعداد بسیار کمی یهودی بود و مردم فلسطین مسیحی بودند.
پس از رومیان، مسلمانان در سال ۱۵ هجری قمری (۱۴۱۴ سال پیش) بیت المقدس را گرفتند و فلسطین به دست مسلمانان افتاد. در امان نامه ای که توسط خلیفة دوم عمر بن خطاب نوشته شد، آمده بود که در بیت المقدس نباید یهودی باشد. در آن زمان، یهودی در بیت المقدس بسیار کم بود. مردم فلسطین پس از سالها ، به تدریج مسلمان شدند و عده ای به دین حضرت مسیح(ع) و عده ای هم به دین حضرت موسی(ع) بودند.
این مردم اکنون از آنِ این کشور هستند و همه با هم زندگی مسالمت آمیز دارند. کشور، مربوط به همة آنها است و اختصاص به کس خاصی ندارد گرچه ساکنان اصلی و اولی از بین رفته اند . چون اکثریت مردم این کشور مسلمان هستند این کشور کشور اسلامی نامیده می شود، وگرنه همة این افراد در شرایط کنونی، متعلق به این کشور هستند.
در سال ۱۹۴۵ جنگ جهانی دوم به وجود آمد و در این زمان، حکومت عثمانی بر کشورهای اسلامی حاکم بود. فلسطین، اردن، لبنان و امثال اینها تحت قلمرو حکومت عثمانی بودند. حکومت عثمانی طرفدار آلمان بود و در جنگ به نفع او کار می کرد. وقتی که در جنگ جهانی دوم، حکومت عثمانی شکست خورد، قلمرو حاکمیت او را به چند قسمت تقسیم کردند؛ و فلسطین را به انگلستان دادند. انگلستان و آمریکا، تصمیم گرفتند کشور فلسطین را تجزیه کنند، و مقدمات این کار را بعد از جنگ جهانی اول فراهم کرده بودند. در سال ۱۹۴۷ تعدادی از یهودی ها از پیش خود اعلام کردند که ما کشور مستقلی به نام اسرائیل ایجاد کرده ایم، و آمریکا هم پس از پنج دقیقه، آن را به رسمیت شناخت، و از آن پس گرفتاری ها شروع شد و تا کنون ادامه دارد.
هدف آمریکایی ها و انگلیسی ها این بود که در این منطقه پایگاهی برای خود داشته باشند؛ چون این منطقه، حساس ترین و مهم ترین منطقة خاورمیانه است.
به این مثال توجه کنید:
ایران یک کشور است و مردمش مسلمان هستند، عده ای از این مردم مسیحی ، عده ای یهودی و عده ای هم زرتشتی هستند. هر چهار گروه (مسلمان، مسیحی، یهودی، زرتشتی) ایرانی هستند و با هم زندگی می کنند. حالا آمریکا کشور ایران را اشغال می کند و برای زرتشتی ها کشوری در همین ایران می سازد و آنها را تقویت می کند، و این زرتشتی های ایرانی که بسیار هم کم هستند به کمک آمریکا، بقیة ایران را می گیرند و هفتاد میلیون مسلمان را می کشند و یا از کشور ایران بیرون می کنند و یا در داخل ایران، هزاران گرفتاری پیش می آورند.
آیا از نظر عقلی و سیاسی و نظامی، زرتشتیان حق دارند که این کشور بزرگ را تجزیه کنند؟! یا آیا مسیحیان و یهودیانِ ایران، حق دارند که این کشور را چند کشور بکنند؟!
صد در صد حق ندارند و مردم ایران این اجازه را نمی دهند؛ ولی وقتی کشور دیگری ایران را اشغال کند و مردم ایران در برابر آن اشغالگران ساکت بمانند، از این گونه کارها می کنند و صدها سال برای مردم گرفتاری پیش می آید.یهودیان و مسیحیان و زرتشتیانِ ایران، ایرانی هستند، ولی یهودیانِ فلسطینی در اصل هم فلسطینی نبودند و از جاهای دیگر آمده بودند. برای آگاهی کاملتر به این مآخذ مراجعه کنید :
۱. سرگذشت فلسطین، نوشتة اکرم زعیتر، ترجمة هاشمی رفسنجانی.
۲. تاریخ نوین فلسطین، نوشتة عبدالوهاب، ترجمة محمد جواهرکلام.
۳. نبرد برای فلسطین، ترجمة عبدالرحمن صدریه.
۴. تاریخ اورشلیم، نوشتة سید جعفر شهیدی.
۵. تاریخ فلسطین القدیم، دکتر سامی سعید الاحمد.
۶. فلسطین قبلُ و بعدُ.
۷. بازیگران روند صلح خاورمیانه .
۸. تاریخ معاصر کشورهای عربی، ترجمة محمد حسین روحانی.
مطالبی که آورده شد از این کتابها اخذ شده است . (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد رهبری، کد: ۱/۱۰۰۱۱۳۰۱۵)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.