ضرورت وجود اسباب و مسببات ۱۴۰۰/۰۳/۲۷ - ۵۲ بازدید

باسلام و ارزوی موفقیتدر صفحه ای خواندم:( اعمال اثر خداوند بدون واسطه در جهان ما ممتنع است)
ایا این مطلب درست است؟ اگر صحیح است؛ چرا؟
باتشکر

در پاسخ به این پرسش توجه شما را به نکات ذیل جلب می نماییم :
1- الله یخلق ما یشاء بیانگر قدرت مطلق خداوند و توانایی او بر انجام هر کاری است . خداوند از انجام هیچ کاری ناتوان نیست و قدرت و توانایی او در هیچ حدی متوقف نمی شود ، هر چه اراده کند انجام می دهد و هر چه بخواهد ایجاد می کند .
2- افعال و کارهای خداوند حکیمانه و بر اساس حکمت است و گزافی و دل بخواهی به معنای رایج آن در بین انسان ها نمی باشد .
3- قانون علت و معلول و اسباب و مسببات از سنت های ثابت و استوار الهی است و خداوند اراده کرده که امور عالم را به وسیله اسباب و مسببات اداره و کارگردانی کند . حضرت صادق –ع- در حدیثی می فرماید : أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِأَسْبَابٍ .......؛ خداوند ابا دارد که چیزها را جز به وسیله اسبابش به جریان بیندازد . ( کافی 1 183 باب معرفه الإمام و الرد إلیه )
4- منظور از خلق کردن بدون سبب که در ترجمه این آیه بیان شده ، خلق کردن بدون اسباب شناخته شده و معمول است نه این که اصلا سببی در کار نباشد زیرا این عبارت در این آیه پس از مطرح شدن موضوع باردار شدن حضرت مریم –ع- بدون وجود پدر آمده است و این امر معجزه الهی است و در جای خود ثابت شده که معجزه با قانون علیت و مسئله اسباب و مسببات منافات و تضادی ندارد زیرا معجزه نیز دارای علت است ولی آن علت و یا علل برای ما شناخته شده و آشنا نمی باشد .
(ر. ک : راهنما شناسی ، استاد مصباح یزدی و الهیات ، ج1 ، استاد جعفر سبحانی )
برای آشنایی بیشتر شما با موضوع علت و معلول و اسباب و مسببات توجه شما را به مطلب ذیل جلب می نمایم :
براى نظام آفرینش نظم خاص و قانون معینى وجود دارد و اراده خدا به وجود اشیاء عین اراده نظام است. از همین رو است که قانون علت و معلوم و یا نظام اسباب و مسببات به وجود مى آید. بدین معنا که هر معلولى، علت خاص و هر علتى، معلول مخصوص به خود دارد. در حقیقت هر موجودى در نظام علت و معلول، جاى مشخص و مقام معلومى دارد؛ یعنى، هر معلولی، معلول شى ء معینی خواهد بود و هر علت هم علت شى ء خاصی خواهد بود.
اگر نظام معینی در بین موجودات نباشد، مستلزم این است که هر موجودى بتواند منشأ ایجاد هر چیزى بشود و نیز ممکن است هر چیزى از هر چیز دیگر به وجود آید؛ مثلاً اثر یک شعله کبریت با اثر خورشید برابرى کند. بنابراین ارتباط هر علت با معلول خودش و ارتباط هر معلول با علت خودش، از ذات علت و معلول برمى خیزد.
معلول به تمام ذات، با علت مرتبط است و علت نیز با تمام ذات خود، منشأ صدور معلول است. پس مرتبه هر وجودى، عین ذات است و تخلف ناپذیر است (مانند مراتب اعداد).

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.