ظلم در قرآن ۱۳۹۲/۰۴/۱۷ - ۲۷۰ بازدید

مدت ها پیش فردی بهم بدی کرد ، بهم ظلم کرد ، ازم چند باری حلالیت خواست ، اما جوابش رو ندادم ، چون نمیدونستم کار درست چیه و ازش ناراحت هم بودم ، از طرف دیگه نمیخواستم حلالش کنم و اون خیالش راحت بشه و ارامش روحی پیدا کنه ، میخواستم در انتقام کاراش ،به عنوان حداقل کار ممکن ، ارامش روحی رو ازش بگیرم ، مزاحم شما شدم تابدونم نظر قرآن و ائمه در این مورد چیه ؟ اونا از شیعه هاشون دراین جورجاهایی چی خواستن ؟ نفع خود من درکدومشه ، ببخشم یا نبخشم ؟

خوشحالیم شما مخاطب ما هستید امیدواریم راهنمای خوبی در رابطه با این موضوع برای شما باشیم امیدواریم پاسخ ما راهنمای کامل ومفیدی برای سؤالتان باشد. پاسخ اجمالی؛‌ دوست خوبم؛ در مواردی که بدی و ظلم افراد به حقوق شخصی ما برمی گردد، اسلام دستور به گذشت و بخشش می دهد. مخصوصا اگر فرد از عملکرد خود پشیمان بوده و حلالیت بخواهد. پاسخ تفصیلی:
آن طور که از سؤالتان پیداست متأسفانه برخی از اطرافیان و دوستانتان شما را در موضوعی با زبان یا رفتار اذیت میکنند.
  انسان موجودى اجتماعى است و نیازمند است با دیگر همنوعان خود معاشرت داشته باشد. لازمه اصلى معاشرت و ارتباط با دیگران داشتن احساس دوستى و محبت به آنان است. گاهى بعضى افراد از دوستى و محبت انسان برداشت درستى ندارند و از صافى و یکرنگى انسان سوء استفاده مى کنند.
لذا برای برداشت بهتر از نحوه عملکرد صحیح، بحث را به دو قسمت می کنیم:
- نحوه برخورد با آزار دیگران
اصل اولیه در برخورد با آزار دیگران از نظر تربیت اسلامی، صبر و تحمل است. انسان تنها با صبر در برابر مشکلات می تواند روحی بزرگ، توام با انشراح صدر پیدا کند. براستی اگر همه افراد در برابر ما وظایف خود را انجام می دادند و هیچ حقی از ما ضایع نمی کردند، آیا می توانستیم بگوییم: ما به درجه صابران رسیده ایم؟
دقت کنید؛ منظورم از این بیان، تایید ظلم و آزار دیگران نیست؛ بلکه مقصودم این است که بدانیم و باور کنیم که یکی از لوازم صبر، تحمل آزار دیگران است. برای بهتر روشن شدن مطلب، به ذکر طرز رفتار مالک اشتر، از یاران صدیق و باوفای امیرالمومنین علی (علیه السلام) می پردازیم:
  روزی مالک در هنگام عبور، با مردی فحاش و بی ادب روبرو شد. مرد مورد نظر ناسزاهای زیادی به مالک گفت؛ اما مالک با سکوت از کنار او عبور کرد. فرد دیگری که شاهد قضایا بود، رو به او کرد و گفت: می دانی به چه کسی توهین کردی؟ او مالک اشتر نخعی بود. مرد فحاش تا اسم مالک را شنید از ترس به خود لرزید و سراسیمه به دنبال مالک رفت. دید مالک داخل مسجد شد و به نماز ایستاد. بعد از نماز به سراغ مالک رفت و با شرمساری اظهار داشت که او را نشناخته است و از او تقاضای عفو و بخشش کرد. مالک اشتر (رحمة الله علیه) فرمود: به مسجد نیامدم الا اینکه برای تو دعا کنم.
-   نحوه برخورد با تحقیر و توهین دیگران
در این مورد هم ابتدا باید صبوری کرد و با محبت و احترام با فرد مذکور رفتار کرد. ولی اگر با این برخورد، طرف مقابل نه تنها متنبه نشد بلکه جری تر شد؛ در این صورت بخاطر اصلاح او و ارزش قائل شدن برای خود الهی, باید با او رفتاری متناسب با تنبیه و اصلاح، کنید.
البته منظور ما از برخورد، پرخاش و ناسزاگویی نیست؛ بلکه مقصود, رفتاری مناسب با این موضوع است. مثلا می توانید تنها با سکوت کردن و ترک محل, یا سکوت و چهره در هم کردن ویا قهر موقت و... به طرف خود بفهمانید که این رفتار او را نمی پسندید. یا مثلا اگر احساس کردید آن ها مى خواهند بر شما تکبر ورزند و شما را تحقیر کنند به آنان خدمت نکنید تا از کارهایشان دست بردارند. در روایتی آمده که با متکبر رفتار تکبرآمیز داشته باشید.
البته بهتر است در فرصتی مناسب و بدون عصبانیت،   دلیل رفتار او را بپرسید. نکته مهم و عامل موفقیت شما این است که بتوانید خونسردی خود را حفظ کنید و عصبانی نشوید و با حفظ آرامش راههای پیشنهادی را عملی کنید.
دوست عزیز؛
بهتر است در کنار برخورد مناسب با چنین کسانی ( همانطور که ذکر شد )، برایشان دعا کنید. با این کار هم به وجود خود وسعت بخشیده اید و هم موجبات رضایت خداوند را فراهم کرده اید.     
گذشت و بخشش از خطا و لغزش دیگران، یکی از مظاهر بارز و برجسته اخلاق اسلامی است و آثار نیک تربیتی، روانی، اجتماعی و اخروی دارد. به همین جهت قرآن کریم به آن بهای بسیار می دهد و پیروانش را بدان تشویق می کند و می فرماید: خُذِ الْعَفْوَ وَ امُرْ بِالْعُرفِ وَ اَعْرِضْ عَنِ الجاهِلینَ (اعراف / 199) با آنها مدارا کن و عذرشان را بپذیر و به نیکی دعوت نما و از جاهلان روی بگردان (و با آنان ستیزه مکن).
آنچه در پی می آید تحلیلی پیرامون یکی از اوصاف متقیان و شیعیان است و آن در پیش گرفتن رفتاری کریمانه و بزرگوارانه در قبال رفتارهای ناهنجار اشخاص و گذشت نشان دادن در برابر بی مهری های دیگران است که بر طبق آموزه های قرآنی و اهل بیت(علیهم السلام) این شیوه از بهترین خصلتهای یک انسان مسلمان بشمار می رود. اینک با هم آن را از نظر می گذرانیم:
امیرالمومنین(ع) در بیان یکی از اوصاف شیعیان و متقیان می فرمایند: «... یعفو عمن ظلمه و یعطی من حرمه و یصل من قطعه...»:... اگر کسی بر او ستم کند او را عفو کند و اگر کسی او را از بخشش خود محروم کند، او در مقابل، از آنچه دارد نسبت به او دریغ نکند و اگر کسی از نزدیکان، رابطه اش را با او قطع کند، او رابطه را وصل کند...»
وظیفه ما در قبال دیگران؛
اینکه کسی نسبت به انسان ظلم کند، حقش را تضییع کند، مالش را تلف کند، به او توهین کند، آبرویش را بریزد، به طور کلی در حق او ظلم کند، در این موارد چه باید کرد؟
فرض عکس العمل درمقابل ظلم دیگران از چهار صورت خارج نیست:
۱) انسان عکس العمل شدیدتری درمقابل آن انجام دهد. این صورت قطعا کار مذمومی است. حتی قرآن در مورد مشترکین می فرماید: اگر آنها عهدشکنی کردند، به شما ظلم کردند، احترام شما را، احترام ماه حرام را، احترام مسجدالحرام را نگه نداشتند، شما حداکثر می توانید مشابه آن را نسبت به آن انجام بدهید. (بقره ۱۹۴)
۲) مقابله به مثل کند، نه اینکه بیشتر باشد. این صورت در بسیاری از جاها جایز است.
۳) چشم پوشی و گذشت کند. این خیلی بهتر است و فی حد نفسه ارزشش بیشتر است. البته استثنائاتی دارد.
۴) نه تنها از رفتار بد او گذشت کند، بلکه یک کار خوبی در مقابل او انجام دهد.
قله ارزش های اجتماعی در این مورد چهارم است. سیره اهل بیت(ع) بر همین بوده است. در احوالات امام صادق(ع) آمده است که کسی به ایشان توهین کرد؛ حضرت مالی را که قابل توجه بود به خادمشان دادند و فرمودند: این را ببر در منزلش به او بده و نگو چه کسی فرستاده است. خادم می گوید من آن کیسه را بردم و به او دادم. گفت: خدا رحمت کند آن آقایی که هرسال برای ما یک چنین کیسه ای می فرستد و ما تقریبا خرج سالمان تامین می شود. اما خدا داد من را از جعفربن محمد بگیرد. این یکی از مصادیق بین این آیه شریفه است: و لاتستوی الحسنه ولاالسیئه ادفع بالتی هی احسن فاذا الذی بینک و بینه عداوه کانه ولی حمیم (فصلت/ ۴۳)
جلوی بدی ها را با انجام کارهای خوب بگیرید. کسی که می خواهد کار بدی انجام دهد یا انجام داده است، شما در مقابلش خشونت به خرج ندهید. نباید توهین و بدگویی کنید.
اگر می خواهید دیگر کار بد نکند شما کار خوبی انجام بدهید. این کار خوب در او اثر می گذارد و یاد می گیرد که چگونه باید با دیگران رفتار کند. چه بسا همین رفتار شما باعث شود که آن کسی که با شما دشمنی دارد، به یک دوست صمیمی تبدیل شود این نص آیه قرآن است. این اوج ارزش های رفتاری درمسائل اجتماعی نسبت به کسانی است که رفتار ناهنجاری دارند. البته این ارزش درجایی است که انسان بتواند مقابله کند، ولی گذشت کند. این هنر است... «والعافین عن الناس والله یحب المحسنین» (آل عمران/ ۴۳۱)... و لیعفوا لیصفحوا الاتحبون ان یغفرالله لکم و الله غفور رحیم (نور/ ۲۲) مگر دوست ندارید خدا از شما بگذرد. اگر دوست دارید خدا از شما بگذرد شما هم از اشتباهات دیگران بگذرید.
مدارا نمودن در واقع یکی از شئون اجتماعی افراد در برخورد با دیگران همراه با خوش خلقی، احترام و گشاده‌رویی می‌باشد، بگونه‌ای که موجب احترام دوست و دشمن نسبت به انسان می‌گردد:
* چگونگی مدارا با مردم
با مراجعه به روایات معصومین علیهم السلام به راحتی می‌توان به روشهای مدارا با مردم دست یافت که در اینجا به مواردی اشاره می‌گردد.
- بیرون کردن کینه و دشمنی مردم از دل خود
چه بسا بدلیل کم‌لطفی و اشتباهات مردم، در دل انسان کدورت و کینه‌هایی نسبت به آنها بوجود بیاید، که این کینه‌ها مانع از حسن معاشرت انسان گردد؛ لذا از اصول مدارا با مردم بیرون کردن این کینه‌ها از دل می‌باشد.
امام باقر یا امام صادق (علیهما السلام) میفرمایند: همانا خداوند نرمخو و مهربان است و نرمی را دوست دارد و از (نشانه‌های) نرمخویی او بیرون کشیدن کینه‌ها و ضدیتها از دلهای شماست. (میزان الحکمة /ج 5/ ص 2109)
- کنار گذاشتن اخلاق تند و خشن
امام صادق علیه السّلام فرموده است: اگر میخواهى در جامعه مورد تکریم و احترام باشى با مردم به مدارا و نرمى برخورد کن، و اگر میخواهى با تحقیر و اهانت مردم مواجه شوى روش تندى و خشونت در پیش گیر. (الحدیت-روایات تربیتى، ج 1، ص: 92)
- بردباری در برابر افراد نادان
خداوند در آیه‌ی 63 سوره‌ی فرقان می‌فرماید: «و عباد الرحمن الذین یمشون علی الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما؛ بندگان خدای رحمان کسانی هستند که در روی زمین به فروتنی راه می‌روند و چون جاهلان آنان را مخاطب سازند, به ملایمت سخن گویند.
رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله نیز فرموده‌اند: سه چیز است که هر که نداشته باشد، هیچ کارش تمام نیست: پرهیزگارى که او را از نافرمانى خدا باز دارد، و خلقى که بسبب آن با مردم بسازد و بردبارى که نادانى نادان را با آن رد کند. (اصول کافى-ترجمه مصطفوى ج 3 ص 180)
- در مقام انتقام گیری بر نیامدن
امام سجاد علیه السّلام کنیزى داشت که روى دستش آب مى ریخت، ظرف آب از دستش افتاد، و دست امام مجروح شد، اما امام علیه السلام بجای تنبیه وی، او را در راه خدا آزاد نمود. (مشکاة الانوار-ترجمه هوشمند و محمدى، متن، ص: 367)
- گذشت در برابر اشتباهات دیگران
ابن عمر گوید: مردى به رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله عرض کرد: اى رسول خدا! چه مقدار خادمت را مى بخشى؟ رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از جواب ساکت شد، سپس فرمود: روزى هفتاد مرتبه.

ما باید سعی کنیم که تمام رفتارهایمان، چه رفتارهای شخصی که به کسی مربوط نیست و چه عکس العملی که در مقابل دیگران نشان می دهیم، خالصا لوجه الله باشد. شیطان در این جاها بسیار فعال است. مؤمنینی که می خواهند انجام وظیفه کنند، امر به معروف و نهی از منکر کنند، آنها را فریب می دهد و در یک دامی می اندازد که از آن منکر خطرش بیشتر است.
درپاسخ به نکات ذیل توجه کنید :
- به طور کلی سفارش قرآن و معصومین -ع- برداشتن رفتار خوب و شایسته در مقابل رفتار زشت و ناپسند است و بر خلاف روش معمول پاسخ بدی با بدی پاسخ بدی با خوبی را سفارش کرده است و البته تاکید دارد که این کار از تنها از عهده اهل صبر و تقوا بر می آید . قرآن درآیات 34 و 35   سوره فصلت در این باره می فرماید : «وَ لا تَسْتَوِی الْحَسَنَةُ وَ لا السَّیِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ*وَ ما یُلَقَّاها إِلاَّ الَّذِینَ صَبَرُوا وَ ما یُلَقَّاها إِلاَّ ذُو حَظٍّ عَظِیمٍ ؛ هرگز نیکى و بدى یکسان نیست، بدى را با نیکى دفع کن، تا دشمنان سرسخت همچون دوستان گرم و صمیمى شوند*اما به این مرحله جز کسانى که داراى صبر و استقامتند نمى رسند، و جز کسانى که بهره عظیمى از ایمان و تقوا دارند به آن نائل نمى گردند.»
آنچه را قرآن در این آیه بیان کرده، و در آیه 96 سوره مؤمنون نیز به شکل دیگرى آمده (ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ) از مهمترین و ظریفترین و پربارترین روشهاى تبلیغ مخصوصا در برابر دشمنان نادان و لجوج است، و آخرین تحقیقات روانشناسان نیز به آن منتهى شده است.
-   رسول خدا ( صلی الله علیه و آله ) می فرمایند : اعقل الناس اشدهم مداراة الناس خردمندترین مردم با مداراترین آنها با مردم است . در حدیثی دیگر حضرت فرمودند : ما جماعت انبیاء را به مدارا کردن با مردم فرمان دادیم , همچنانکه به بر پا داشتن فرائض مأموریم .
توجه به داستان حضرت یوسف ( علیه السلام ) و نحوه ی برخورد حضرت با ظلم برادرانش , بسیار عبرت آموز است .
امام علی ( علیه السلام ) می فرماید : نیکی کردن به بد رفتار نیکوترین احسان است (میزان الحکمه / ج 3 / ص 1205)
  کسی که پاسخ بد رفتاری دیگران را با خوبی می دهد , موجبات آمرزش خویش را فراهم می کند و این چه معامله ی پر سودی است ! امام علی ( علیه السلام ) : آمرزش را به دست نیاورد مگر کسی که بدی را با خوبی پاسخ دهد . (میزان الحکمه / ج 3 / ص 1207) در حقیقت انسان نیکو کار , مانند کسی است که با خوردن غذای مقوی , جسم خود را قوی می کند و آدم بد کردار با بدی کردن , مانند کسی است که با خوردن غذای فاسد جسم خویش را لاغر و نحیف می کند . بنابراین کسی که حقیقت نیکی کردن را بداند , بدی دیگران یا خوبی آنها برایش علی السویه می شود ؛ امام علی ( علیه السلام ) : تو اگر نیکی کنی خودت را گرامی داشته ای و به خودت نیکی کرده ای ؛ اگر بدی کنی خودت را خوار کرده ای و به خودت زیان رسانده ای . (میزان الحکمه / ج 3 / ص 1209)
  – نیکی خود را به چنین شخصی آنقدر ادامه دهید تا شرمنده شما شود .
امام علی ( علیه السلام ) می فرمایند : به مردم نیکی کن , آنها را بنده ی خود می کنی و حضرت در حدیثی دیگر فرمودند : خوبی کردن تو به دشمنان و بد خواهانت , از بدی کردنت به آنها در ایشان مؤثرتر است و موجب اصلاح آنان می شود (میزان الحکمه / ج 3 / ص 1205)
  –   سعی کنید در فرصتی مناسب با او صحبت کنید و علت ناراحتی او را از خود با لحنی دوستانه بپرسید .
  – برای او دعا کنید .
ذکر چند نکته ضروری و لازم است:
- سعی کنید در برخورد با دیگران، جوری رفتار کنید که موجبات تحقیر شما فراهم نشود. بعنوان مثال: برخی با زیاد شوخی کردن, باعث می شوند دیگران به آنها احترام لازم را نگذاشته و تحقیر شوند.
- تحمل و صبر بر آزار دیگران، موجب کفاره گناهان می شود. «فالذین هاجروا و اخرجوا من دیارهم و اوذوا فی سبیلی  وقاتلوا و قتلوا لاکفرن عنهم سیئاتهم؛ پس کسانی که مهاجرت کردند و از خانه هایشان رانده شده اند و در راه من آزار دیده اند و جنگیده اند و کشته شده اند, گناهانشان را می زداییم.» (سوره آل عمران / 195)
- پیامبران و ائمه طاهرین ( علیهم السلام) و اولیای الهی نیز بسیار آزار دیدند و صبر کردند. «امیر مومنان (علیه السلام) در خطبه شقشقیه می فر مایند: ...پس صبر کردم در حالی که گویا در چشمانم خاشاک و در گلویم استخوانی است... در این مدت دراز و در این شدت غم و محنت صبر کردم.»
- نا ملایمات و مشکلات و آزار دیگران، همگی امتحان الهی است و اجر بسیار دارد. «امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: هر یک از شیعیان ما که گرفتار شود و صبر ورزد، اجر هزار شهید دارد.» (میزان الحکمة / ح 10080)

دوست خوبم؛کسی که از روح بزرگ برخوردار است , نه تنها در برابر بدی دیگران خوبی می کند بلکه در حق او نیز دعا می کند . اگر ما باور داریم که بدی به دیگران از صفات اهل جهنم است و چنین کسی با هر بدی , آتش جهنم را برای خود مهیا می کند , چرا در حق او دعا نکنیم و از حضرت حق , اصلاح وی را طلب نکنیم ؟ مگر نه اینکه بیمار , نیاز به دعا دارد ؟ چه بیماری بدتر از بدی کردن و ظلم به دیگران ؟
لازم به ذکر است که اکثر افرادی که بد رفتاری می کنند بخاطر جهلشان می باشد و با تکرار رفتار کریمانه و از سر گذشت و اغماض , دست از بد رفتاری بر می دارند ؛ ولی در مقابل , افراد سود جو و متکبری هستند که خوبی بیش از حد , آنها را جری کرده و موجبات تحقیر انسان را فراهم می کند ؛ لذا نباید به چنین اشخاصی اجازه ی تحقیر کردن را داد ( البته اکثر افرادی که بدی می کنند از دسته ی اولند ) .
به هر حال اگر راهکارهای ذکر شده تأثیر نکرد و خوبی کردن شما موجب فتنه انگیزی از طرف مقابل شده وعرض و آبروی شما را در معرض خطر قرار می دهد , باید نحوه ی ارتباط خود را با چنین کسی به گونه ای کنید که آبرویتان حفظ شده و آسیبی جدی از طرف ایشان به شما را نرسد ؛ لذا بهتر است مورد فتنه ای که اشاره کرده اید را با یک مشاور مذهبی مطرح کنید تا در نحوه ی برخورد , شما را راهنمایی کند .
مطالعه ی کتابهایی که به زندگی انبیاء الهی و اهل بیت ( علیهم السلام ) و بزرگان دین پرداخته اند به شما کمک مؤثری خواهد کرد .
در پایان ذکر این نکته نیز لازم است که اگر چه انسان عاقل در روش برخورد با مردم, رفق و مدارا را در پیش می‌گیرد، اما همین رفق و مدارا نیز حدو مرزی دارد، که پس از گذشت از آن حدود دیگر نیاز به رعایت مدارا نیست.
در اینجا به ذکر دو نمونه از آن می‌پردازیم:
- هنگام ضایع شدن حدود الهی
مثلا اگر در جمع خانواده یا دوستان, کسی مشغول به غیبت مومنی شود و با نصیحت شما دست از این کار برندارد, دیگر جایی برای مدارا نیست؛ لذا میبایست با رفتاری مناسب, از ادامه‌ی غیبت، جلوگیری کنید و در اینصورت رنجیدن دیگران مهم نیست؛ چون تکلیف دارید از حقوق مسلمانی دفاع کرده, اجازه‌ی معصیت ندهید.
- در برخورد با کسی که عادت به تحقیر دیگران دارد.
اگر کسی بدلیل بدخلقی و عصبانیت و یا جهالت با شما رفتاری زشت کند, لازم است با حوصله و صبر با او برخوردی ملاطفت‌آمیز داشته باشید؛ تا کم کم شرمنده گشته, از بداخلاقی دست بردارد. اما اگر کسی به قصد تحقیر و خوارکردن شما، کاری را انجام دهد و از برخورد خوبتان سوء استفاده کرده و اصلاح نشود, در اینجا چون عزت از آن خداست و خداوند خواری هیچ مومنی را نمی‌پسندد, باید با او به گونه‌ای رفتار کنید که دست از این کار بردارد.
خلاصه‌ی کلام اینکه: لازمه یک زندگی آرام و مسالمت‌آمیز آن است که انسان در نوع برخورد با افراد، شیوه مدارا – البته به معنای صحیح آن, به همراه رعایت شرایطی که در اسلام آمده و به بخشی از آنها اشاره شد – را در پیش گیرد.
و جمله‌ی پایانی:
برای مطالعه بیشتر می‌توانید به کتابهای ذیل مراجعه فرمائید:
- مصادقه الاخوان شیخ صدوق - ترجمه سید على خراسانى کاظمى - ناشر: کرمانى - مکان چاپ: قم - سال چاپ: 1402 ق - نوبت چاپ: اول
- آداب معاشرت- ترجمه جلد شانزدهم بحار الانوار - نویسنده: محمد باقر کمره اى - تعداد جلد: 2 - ناشر: اسلامیه - مکان چاپ: تهران - سال چاپ: 1364 ش - نوبت چاپ: اول
- آداب معاشرت از دیدگاه معصومان علیهم السلام - نویسنده: محمد على فارابى یعسوب عباسى على کمر - ناشر: آستان قدس - مکان چاپ: مشهد - سال چاپ: 1380 ش
- آئین دوستی در اسلام نوشته آقای بابازاده
- دوستی و دوستان نوشته آقای سید هادی مدرسی , ترجمه آقای شیخی و آژیر
- دوستی در قرآن و حدیث نوشته آقای محمدی ری شهری .
-----------
پی نوشت :
1- در این خصوص به تفسیر آیات 27 تا 29 سوره الفرقان، آیات 28 و 29 و 118 سوره آل عمران، آیات 138-139 سوره النساء، آیات 51 و 57 سوره مائده و آیه 73 سوره انفال مراجعه فرمائید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.