عدم دلالت روایات بر تحریف قرآن ۱۳۹۱/۶/۱۵


عده اى از محدثان شیعه و حشویه و جماعتى از محدثان اهل سنت درباره تحریف قرآن به اخبارى که در کتاب هاى معتبر شیعه و در صحاح نقل شده، استدلال کرده اند؛ اما به موجب دلایل و براهین متقن، هیچ کدام از آن اخبار بر تحریف قرآن دلالت نمى کند؛ زیرا:
3.jpg
عده اى از محدثان شیعه و حشویه و جماعتى از محدثان اهل سنت درباره تحریف قرآن به اخبارى که در کتاب هاى معتبر شیعه و در صحاح نقل شده، استدلال کرده اند؛ اما به موجب دلایل و براهین متقن، هیچ کدام از آن اخبار بر تحریف قرآن دلالت نمى کند؛ زیرا:
۱. بعضى از روایات که آیه اى از قرآن همراه با عبارتى افزون بر اصل آن آیه آمده است، در صدد تفسیر و بیان تفصیلى آن آیه است و دلالتى بر الحاق آن عبارت به آیه قرآنى ندارد. براى مثال امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه «وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا»؛ نساء (۴)، آیه ۱۳۵. فرموده است: «وَ إِنْ تَلْوُوا (الامر) أَوْ تُعْرِضُوا (عما امرتهم به)» که جملات بین پرانتز آن، تفسیر آیه
است، نه جزء آیه. و همین طور است عبارت «فى على» در آخر آیه «یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ (فى على)»؛ در این روایت نمى خواهد بگوید: آن کلمه جزء قرآن است؛ بلکه مى خواهد بگوید: آیه در حق آن حضرت نازل شده است. آنچه موجب اشتباه شده، این است که گاهى این پرانتزها مشخص نشده است.
۲. در روایاتى که در مقام تفسیر آیه اى است، ذکر و یا دعایى به آن اضافه مى شده تا مردم هنگام تلاوت، ادب آن آیه را رعایت بکنند؛ مانند روایتى که در آن عبارت «کذلک اللَّه ربى» در آخر سوره ى توحید از زبان مبارک امام رضاعلیه السلام نقل شده است.
۳. اختلافاتى که در باب نوع الفاظ آیات در روایات مشاهده مى شود، قرینه بر این است که مراد تفسیر آیه به معنا است؛ مثل روایات مربوط به آیه «وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ» که در بعضى «انتم ضعفاء» آمده و در برخى «انتم قلیل» ذکر شده است.
۴. گاهى در میان برخى از روایات، تعارض و تنافى مشاهده مى شود که براساس قاعده کلى «تساقط»، باید آنها را به کنار نهاد؛ مانند روایات وارده از طرق خاصه و عامه در مورد اینکه آیه اى در قرآن براى حکم سنگسار بوده و افتاده است. در یکى آمده است: «اذا زنى الشیخ و الشیخه فارجموهما البتة فانهما قضیا الشهوة» و در دیگرى: «الشیخ و الشیخه اذا زنیا فارجموهما البتة...»
و در بعضى: «و بما قضیا من اللذة» و در برخى: «نَکالاً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلیِمٌ حَکِیمٌ» و در بعضى هم آخر آیه آمده است: «نَکالاً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ».
افزون بر آنچه گذشت، این روایات با حدیث شریف «ثقلین» - که استحکام سندى و دلالتى آن بر مصون ماندن قرآن، بر کسى پوشیده نیست تنافى دارند و از طرفى با مفاد روایاتى که امر به عرضه آنها بر قرآن نموده و محوریت را قرآن معرفى مى کنند، سازگارى ندارندبراى آگاهى بیشتر ر.ک:
الف. علامه طباطبایى، تفسیر المیزان، ج ۱۲ ص ۱۵۰ ۱۹۲؛
ب. محمدهادى معرفت، مصونیت قرآن از تحریف، ترجمه محمد شهرابى ؛
ج. حسن زاده آملى، قرآن هرگز تحریف نشده است.
.
به طور یقین این روایات در دلالت بر تحریف عاجز و ناتوانند؛ زیرا - با قطع نظر از سند این گونه روایات اینها نوعاً در صدد بیان شأن نزول و تطبیق و تفسیر آیات اند؛ نه چیز دیگر. (قرآن شناسی، صالح قنادی با همکاری جمعی از محققان، کد: ۲۶/۵۰۰۰۰۵)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.