عرفان کاذب-عرفان اسلامی ۱۳۸۶/۱۲/۱۵ - ۵۹۷ بازدید

چه طوری می شه یکی رو که عضو این گروه های عرفانی کاذب شده، و می گه درس واسه چی بخونم، دنیا فانیه و ... به زندگی عادی برگردونم؟ غذا زیاد نمی خوره یا به قول خودمون مثل مرتاض های هندی می ره یه گوشه، مفاتیح به دست عبادت می کنه. افراطی! الآن شده پوست و استخون می گه می خوام گوشت های حرام به تنم آب بشه! والله ما موندیم باهاش چه کار کنیم در ضمن پسره ۱۹ سالشه، قبلا هم هنرمند بود نقاشی و موسیقی ... شما یه راهنمایی کنید.

دین واقعی و اصیل آن است که هم خود با مجموعه تعالیم و آموزه ها و احکامش متعادل باشد و هم پیروانش را به اعتدال و میانه روی در عمل و رفتار و عبادت دعوت کند . این ویژگی در اسلام وجود دارد و دعوت اسلام و پیامبر اسلام و اولیای آن به اعتدال بوده و خود نیز در عمل مشی و رفتار متعادلی داشته اند . در موارد متعددی که افراد در عبادت و اعمالشان دچار افراط و زیاده روی شده و وظایف و مسئولیت های خانوادگی و اجتماعی خود را رها کرده و به گوشه نشینی و انزوا و زاویه عبادت رو آورده اند و زن و بچه و خانواده و اجتماع را ترک کرده اند مورد سرزنش و توبیخ شدید پیامبر و امامان –ع- قرار گرفته اند و به اعتدال و میانه روی دعوت شده اند . عاصم بن زیاد حارثی که تارک دنیا شده بود و لباس کهنه پوشیده و گوشه گیری و انزوا اختیار کرده بود مورد عتاب و سرزنش امیر المومنین قرار گرفت و حضرت به او چنین فرمود : ای دشمن جان خود ! شیطان عقل تو را ربوده است . چرا به زن و فرزند خویش رحم نکردی ؟ آیا تو خیال می کنی خدایی که نعمت های پاکیزه دنیا را برای تو حلال و روا ساخته از این که تو از آنها بهره ببری ناراضی می شود ؟ تو در نزد خدا کوچکتر از این هستی ؟
داستان راستان ، شهید مطهری ، ج1 ، داستان 16 (علی –ع- و عاصم )
2- عبادت در اسلام دامنه ای وسیع و فرا گیر دارد . علاوه بر عبادات خاصی مانند نماز و روزه و حج ، همه اعمال و کارهای انسان با انگیزه الهی و قصد قربت عبادت محسوب می شود و انسان را به قرب الهی می رساند . بنابر این درس خواندن و تحصیل و هر نوع شغل و کار دیگری اگر با قصد قربت و انگیزه خدایی انجام پذیرد عبادت است . پس لازم نیست انسان همه کار و بار و زندگی و مسئولیت های اجتماعی و تحصیل و همکاری و تعامل خود با اجتماع را رها کند و تنها مشغول عبادت و دعا و نماز باشد و تصور کند تنها همین عبادت های خاص انسان را به بارگاه الهی نزدیک می سازد .
3- آن چه در اسلام بیشتر مورد تاکید و سفارش است و بر آن اصرار شده کیفیت عمل و اخلاص در عمل است نه کمیت و زیادی و مقدار عمل . محور اصلی در اعمال مومن تقوا و پرهیزگاری است . علی –ع-در این مورد می فرماید : لَا یَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقْوَى وَ کَیْفَ یَقِلُّ مَا یُتَقَبَّل ؛ هیچ عملی با تقوا کم نیست و عملی که مورد قبول و پذیرش است چگونه می تواند کم و ناچیز باشد ؟ ( نهج البلاغه ، حکمت 95 )
4- ضروری ترین و مهم ترین وظیفه فرد مومن انجام واجبات الهی و ترک محرمات است ورعایت این دو ، ازبزرگترین ریاضت شرعی و مطلوب است و تا انسان از عهده انجام این دو بر نیامده نباید به سراغ مستحبات و مکروهات برود و بیشتر نیرو و وقت خود را صرف آنها کند و به آنها بپردازد . اگر انسان واجبات الهی را انجام ندهد و محرمات را مرتکب شود اگر همه عمرش را هم به ریاضت و عبادت بگذراند قدمی به سوی کمال و رشد معنوی بر نخواهد برداشت و همیشه در گمراهی و ضلالت خواهد ماند .
5- ریاضت باید با نظارت و راهنمایی استادی راه رفته و مرشدی کامل و پخته و آشنا با فراز و نشیب راه بندگی انجام گیرد و انجام آن از پیش خود و زیاده روی در انجام آن موجب ضرر و زیان های شدید جسمی و روحی می شود و انسان را از هستی ساقط می کند و حتی قدرت انجام واجبات و عبادت های معمول را نیز از او می گیرد .
ر. ک :
1-رساله لب اللباب ، سید محمد حسین حسینی طهرانی
2- خود سازی یا تهذیب نفس ، استاد ابراهیم امینی

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.