علت آفرینش انسان با وجود بدیها ۱۳۹۱/۰۹/۰۴ - ۲۲۲ بازدید

خداوند شر مطلق نیافریده و نمی آفریند آنچه که ما شر می پنداریم اموری نسبی هستند که وجهه خیر در آن غلبه دارد خداوند هم قدرت انجام کارهای نیک به انسان عنایت نموده و هم توان انجام امور ناپسند را. ولی این دو از یک ریشه نشات می گیرند آن هم نیروی اختیار و آزادی او در عمل است. مسلما اعطای این نیرو و اراده به انسان برای او خیر آفرین و در جهت کمال است چرا که با این آزادی است که او ارزشهای توصیف ناشدنی می آفریند و ارزش های اختیاری را به نمایش می گذارد.

خداوند شر مطلق نیافریده و نمی آفریند آنچه که ما شر می پنداریم اموری نسبی هستند که وجهه خیر در آن غلبه دارد خداوند هم قدرت انجام کارهای نیک به انسان عنایت نموده و هم توان انجام امور ناپسند را. ولی این دو از یک ریشه نشات می گیرند آن هم نیروی اختیار و آزادی او در عمل است. مسلما اعطای این نیرو و اراده به انسان برای او خیر آفرین و در جهت کمال است چرا که با این آزادی است که او ارزشهای توصیف ناشدنی می آفریند و ارزش های اختیاری را به نمایش می گذارد.
بنابراین وجهه غالب در آفرینش انسان و اعطای اراده و اختیار به او خیر است گرچه این اعطا لوازم لاینفکی نیز دارد که از جمله قدرت انسان بر انجام امور ناپسند و شر است برای مثال وقتی هدایت سفینه ای به کامپیوتری هوشمند سپرده می شود همواره احتمال خطا و سقوط و یا خروج از مدار نیز وجود دارد ولی این به معنای بی ارزش بودن کار نیست بلکه از لوازم انفکاک ناپذیر اختیار و انتخاب است. آدمی نیز چون مختار است هم قادر بر خیر است و هم شر اگر بنا بود آدمی فقط قدرت بر خیر داشته باشد دیگر آدم کنونی نبود و تصویر جهان نیز اینگونه نبود. ارزش آدمی به اختیار و انتخاب اوست و لازمه قهری آفرینش چنین موجودی قدرت او بر انجام خیر و شر است « فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها»؛ (91:8)

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.