علم آموزی زنان در قرآن ۱۳۹۱/۹/۱۲ - ۳۱۳ بازدید

چرا در قران فقط مردها دعوت به علم آموزی شده اند و زنها دعوت نشده اند؟
گر چه برخی اسماء، افعال یا ضمایر به صورت مذکر به کار رفته و ممکن است توهّم ترجیح مردان باشد که چرایی آن در ادامه روشن خواهد شد، اما این طور نیست که تکلیف بندگی و علم آموزی و ... مختص مردان باشد و تنها آنها به آن دعوت شده باشند. چون می دانیم رمز تاکید اسلام بر علم و معرفت این است که خیر دنیا و آخرت انسان در گرو معرفت و دانش است، و این اختصاص به مردان ندارد.اما درباره چرایی ذکر فعل، اسم و ضمایر مذکر در جاهای مختلف از جمله علم آموزی باید گفت: در همه زبان ها و نزد همه قانون گذاران، آن گاه که می خواهند قوانین عمومی وضع کنند از لفظ و ضمیر مذکر استفاده می کنند، زیرا: ۱. ادبیات تمام زبان های اصیل آمیخته با نوعی متانت و رعایت حریم هاست، لذا به جز در برخی ضروریات، در اکثر متون از به کارگیری نام ها و ضمایر مؤنث خودداری می شود و این گونه ادبیات برخاسته از عفت کلام و رعایت حرمت زنان می باشد و نباید از آن به عنوان بی احترامی به جامعه زنان برداشت شود.
۲. وقتی کتابی آسمانی به زبان قومی خاص نازل می شود به ناچار باید قواعد و ادبیات فصیح آن زبان، رعایت گردد. بنابر این فعل، اسم یا ضمیر آوردن از مذکر در زبان قرآن دلیل بر ترجیح ذاتی مردان یا بی احترامی به جنس مؤنث یا تکلیف نداشتن او و یا سراغ علم نرفتنش نمی شود، و این فهم و سیره و تفسیر مفسران واقعی قرآن یعنی پیامبر و اهل بیت (صلوات الله علیهم اجمعین ) نیز می باشد که ما را به آن توصیه فرموده اند.
ذکر این نکته هم خالی از فایده نیست که دانسته شود که خداوند از خود هم با افعال، اسماء و ضمایر مذکر یاد کرده در حالی که می دانیم خداوند نه مذکر است و نه مؤنث، مانند: «قل هو الله احد؛ بگو او خدای یگانه است»؛ «و لیس کمثله شیء؛ هیچ چیز همانند او نیست»، (شورا، آیه ۱۱). همچنین بسیاری از دستورات و احکام، مانند اقامه نماز و امر به روزه با ضمیر مذکر آمده است اما هیچیک از فقها و مفسران قرآن این گونه برداشت نکرده اند که این احکام مختص مردان است.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.