فرق تواضع و توسری خور بودن ۱۳۹۲/۴/۵ - ۶۲ بازدید

با سلام. لطف کنید دو تا کتاب خوب بهم معرفی کنید که تفاوت تواضع با تو سری خور بودن و تفاوت غرور با اعتماد به نفس را تبیین کند. با تشکر


عزت نفس یعنی عزت و بزرگی و عظمت نفس خود را حفظ کردن و تن ندادن به ذلت و اموری که شأن انسان را پایین می آورد. علم و عمل به شخصیت انسان بزرگی و عزت می دهد و در مقابل نادانی و گناه باعث حقارت نفس آدمی می شود. انسان های بزرگ به خصوص معصومین (علیهم السلام) از بالاترین درجه عزت نفس برخوردار بوده اند و هر کسی به مقدار عظمت و بزرگی شخصیت اش عزت نفس دارد و تن به هر کار پستی نمی دهد.
تکبر در مقابل تواضع و فروتنی است اما عزت نفس در مقابل رذالت و سبکی است، لذا هر جا که انسان در برابر گناه و ذلت پول مداری خودش را حفظ کرد این نشانه عزت نفس و مناعت طبع است. (فیض کاشانی، محسن، محجه البیضا، ج ۶، ص ۲۴۵).
«تواضع»، به معنای فروتنى کردن در مقابل دیگران است. بعنوان مثال: انسان متواضع همواره در سلام کردن بر دیگران پیشى می گیرد و توقع ندارد دیگران به او سلام کنند. انسان متواضع همیشه به دیگران -هر چند از نظر سنى و یا علمى از او پایین تر باشند- احترام می گذارد.
اما عزت نفس در مقابل سبکى و رذالت است. عزت نفس و تواضع، هر دو امرى پسندیده و مطلوب هستند و مؤمن باید براى تقویت آن دو کوشا باشد. به طورى که با حفظ عزت نفس بتواند؛ در مقابل گناه، خود را حفظ کند و در تأمین نیازهاى خود هیچ گاه در مقابل متمکنین و پولداران، خود را خوار و ذلیل نکند و مناعت طبع را پیشه خود سازد و با تواضع در برابر مردم، ریشه ی غرور و خودخواهی را در وجود خود، بسوزاند.
اعتماد به نفس و غرور:
اعتماد به نفس و احساس عزت نفس با غرور در ماهیت متفاوت است . اعتماد به نفس به معنای توجه به سرمایه های خدا داد درونی و توانایی ها و استعداد های نهفته در انسان و بسیج کردن و به کار گرفتن آنها برای رسیدن به کمال و تعالی و موفقیت و سعادت است .
اعتماد به نفس به معنای توجه به سرمایه ها و توانایی های درونی و ارزش و قیمت واقعی انسان و حقیقت و مقام و جایگاه رفیع والهی او و توجه داشتن به این واقعیت است که همه این سرمایه ها و دارایی های درونی و بیرونی و قدر و قیمت و ارزش از خداوند و عنایت واحسان او است و در این صورت است که از مرکب غرور پیاده می شود و از حد خود تجاوز نمی کند و از جاده بندگی فاصله نمی گیرد و از این نعمت ها وتوانایی ها در راه کمال جویی و قرب به حضرت دوست بهره می گیرد زیرا می داند عطا کننده این توان و استعداد و نعمت قادر به سلب و باز پس گیری آن است و اگر از جاده بندگی خارج شود همه آنها از دست او گرفته شده و به قهر الهی و بدبختی و هلاکت دچار خواهد شد .
اما غرور به این معنا است که انسان به توانایی ها و داشته ها و سرمایه های خود توجه کند و از یاد ببرد که اینها امانت الهی و عنایت و عطای حضرت دوست است و باید در راه بندگی و اطاعت او و در مسیر کمال به کار بیفتد و تصور می کند قدرت و استعداد و توفیق و رشد از آن او و نتیجه فکر و تلاش و تحصیل و زرنگی او است و در این توانایی و رشد و کمال مستقل و غیر وابسته به حق تعالی است و مانند قارون می گوید : قالَ إِنَّما أُوتِیتُهُ عَلى عِلْمٍ عِنْدِی ( قصص ۷۸)- (قارون) گفت: این ثروت را به وسیله دانشى که نزد من است به دست آورده ام . در فرد مغرور خود به جای خدا می نشیند و افسار کارانسان به دست اسب سرکش نفس سپرده می شود ونتیجه قطعی آن تجاوز از حد و شکستن همه مرزها و نابودی همراه با ذلت و خواری است .
در این مورد می توانید از کتاب معراج السعاده مرحوم نراقی استفاده کنید.
http://akhlagh.porsemani.ir/content/%D۹%۸۵%D۸%B۹%D۸%B۱%D۸%A۷%D۸%AC-%D۸%A۷%D۹%۸۴%D۸%B۳%D۸%B۹%D۸%A۷%D۸%AF%D۹%۸۷%D۸%۸C-%D۹%۸۵%D۹%۸۴%D۸%A۷-%D۸%A۷%D۸%AD%D۹%۸۵%D۸%AF-%D۹%۸۶%D۸%B۱%D۸%A۷%D۹%۸۲%D۹%۸A
همچنین در آدرس زیر نیز کتب اخلاقی مفیدی موجود است.
http://bookbankma.blogfa.com/cat-۶.aspx
 

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.