کعبه و سایر ادیان ۱۳۹۱/۶/۱۴ - ۱۸۳ بازدید

آیا غیر از مسلمانان، ادیان دیگر خانه کبعه را طواف مى کند؟
در عصر کنونی، خانه کعبه را بجزمسلمانان پیروان ادیان دیگر طواف نمی کنند، در سالهای نخستین اسلام کفار و مشرکین به مسجدالحرام می آمدند و اعمال خاص خود را انجام می دادند تا زمانی که آیه ۲۸ سوره توبه نازل شد یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِکُونَ نَجَسٌ فَلا یَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا.. پس از آن ورود کفار و مشرکین به مسجدالحرام ممنوع شد. وامروزه حتی ورود آنان به شهر مکه نیز ممنوع است. توضیح بیشتر: همه پیامبران الهی انسان ها را به سوی خدای واحد دعوت می کنند.اما اعتبار شریعت هریک تا زمان فرود آمدن شریعت پیامبر بعدی است که در دین قبلی از آن خبر داده شده است و بعد از آمدن دین جدید از طرف خداوند و مبعوث شدن پیامبر جدید به همراه معجزات و نشانه ها، همه پیروان ادیان قبل موظف بودند از دین جدید پیروی کنند.بنا براین با آمدن اسلام تمام ادیان قبلی نسخ و پیروانشان موظند دستورات اسلام را به عنوان آخرین و کامل ترین دین الهی اطاعت کنند و کسانی که از این دستور خداوند سرپیچی کنند کافر خواهند بود.یکی از احکام چنین افرادی این است که اجازه ندارند وارد مسجد الحرام شوند. دانشمندان می گویند دلیل این حکم آیه شریفه ای است که می فرماید: مشرکان ناپاکند پس نباید بعد از امسال، نزدیک مسجد الحرام شوند! در بین فقهاء شیعه بلکه در بین همه مسلمانان در این مسأله اتفاق نظر وجود داردکه ورود اهل کتاب به مسجد الحرام جایز نیست . بدیهی است که مکه مکرمه پایتخت معنوی اسلام و پایگاه وحی است و خانه خدا در آن واقع شده و بر این اساس سرزمین مکه وادی مقدسی است؛ چرا که مسجد است و هر مسجدی مقدس است. قداست مسجد از آن جهت است که محل و مکان فکر، اندیشه و عبادت است. در نتیجه پلیدی و افکار شیطانی را راهی به آن جا نیست. بدین جهت است که می بینیم مفسران قرآن در تفاسیر خود به این مسئله پرداخته اند. صاحب تفسیر الکاشف در این باره می نویسد: واجب است از ورود هر نجسی، - چه انسان باشد، چه حیوان و ... و چه این که نجاست از نوع مایعات باشد (چه مادی و ظاهری باشد و چه معنوی) که موجب جاری شدن و پخش شدن باشد که موجب هتک حرمت می شود، یا نباشد - به هر مسجدی جلو گیری شود، و اگر در مسجد است پاک و از آن جا بیرون رانده شود. صاحب تفسیر من هدی القرآن، سه چیز را به عنوان فلسفه این حکم ذکر می کند: یک. شرک عقیده ای باطل است و فرهنگی که بر اساس شرک بنا شد فرهنگ فاسدی است، و برمسلمانان است از مشرکان فاصله بگیرند تا تأثیرات منفی آنان به مسلمانان سرایت نکند. دو. مشرکان التزام عملی به قوانین و آداب اسلامی ندارند، به ویژه نسبت به نظافت بدنی و بهداشت. بنابراین، نباید وارد شهرهای مسلمانان شوند که دارای قوانین و دستورات خاص خود هستند. سه. کشورهای اسلامی از لحاظ اقتصادی مستقل اند، لذا باید در جهت خود کفایی اقتصادی تلاش و کوشش کنند تا به استقلال کامل دست پیدا کنند، به ویژه نسبت به نیازهایی مانند اقلام خوردنی و آشامیدنی، تا مجبور نباشد دست به سوی اجانب دراز کنند! بنابراین، بدیهی است افراد این چنینی (مشرکان و کفار) شایستگی ورود به مکان های مقدس را ندارند و این مسئله عقلایی است. وقتی مشاهده می کنیم که دولت ها و کشورها از ورود اتباع کشورهای دیگر به مملکت خود جلو گیری می کنند، تا از طریق آزمایش پزشکی به سلامت آنها اطمینان پیدا کنند، حال که سلامت جسمانی تا این اندازه دارای اهمیت است، پس چگونه سلامت روحی و فکری چنین نباشد. آیا اسلام این حق را ندارد تا از سلامت فکری پیروانش محافظت نماید!

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.