کل عزیز غیره ذلیل ۱۳۹۱/۱۱/۱۲

عزیز حقیقی و مستقل تنها ذات پاک خداوند است و فقط در باره ی او به طور حقیقت می توان گفت :{ هو العزیز }. به جز خداوند ، هر موجودی هر بهره ای از عزت و شکوه دارد ، از عزت الهی سر چشمه گرفته و عزتش عاریه ای و غیر اصیل است و در معرض تزلزل و فنا قرار دارد .
انبیا و اولیا نیز از این قاعده استثنا نبوده وعزت و عظمت آنها بر گرفته از عزت الهی و وابسته به آن است . پس این فراز از سخن علی - ع - که هر عزیزی غیر از خداوند را ذلیل و خوار می شمرد یعنی انسان منهای خدا ذلیل است وبا ارتباط با خدا عزت می یابد.نظر به عزت مستقل و غیر وابسته و بالذات دارد و از این جهت خدا ، یگانه عزیز در عالم وجود است .
عزیز حقیقی و مستقل تنها ذات پاک خداوند است و فقط در باره ی او به طور حقیقت می توان گفت :{ هو العزیز }. به جز خداوند ، هر موجودی هر بهره ای از عزت و شکوه دارد ، از عزت الهی سر چشمه گرفته و عزتش عاریه ای و غیر اصیل است و در معرض تزلزل و فنا قرار دارد .
انبیا و اولیا نیز از این قاعده استثنا نبوده وعزت و عظمت آنها بر گرفته از عزت الهی و وابسته به آن است . پس این فراز از سخن علی - ع - که هر عزیزی غیر از خداوند را ذلیل و خوار می شمرد یعنی انسان منهای خدا ذلیل است وبا ارتباط با خدا عزت می یابد.نظر به عزت مستقل و غیر وابسته و بالذات دارد و از این جهت خدا ، یگانه عزیز در عالم وجود است .
توجه به عزت و عظمت الهی و آگاهی از بی کرانگی و بی حد بودن آن ، بندگان پاک و برگزیده او را به کرنش و خضوع و احساس ذلت و حقارت وا داشته و موجب گشته که در برابر آن عزیز مطلق خود را ذلیل مطلق و محض ببینند و همین درک واحساس و آگاهی را مایه ی عزت و عظمت و آبروی خود بدانند . اتفاقا همه کمالات و عظمت و قدرت انبیا و اولیا در احساس ذلت و کوچکی در برابر خداوند ناشی می گردد و در یک کلمه همه بزرگی و سرافرازی و معجزات و کرامات آنها ثمره عبودیت و عبد دانستن خود است و هیچ افتخاری برای آنها برتر و بالاتر از بندگی و احساس نیاز و وابستگی به ذات پاک ربوبی نیست . عبد بو دن یعنی خود را فقیر محض و بدون دارایی و اختیار و خدا را مالک مطلق و صاحب اختیار ودارایی خود دانستن .
معرفت به خدا و درک جلال و عظمت او بندگان برگزیده اش راخاشع و خاضع و خاکسار کرده و در عین حال همین احساس ذلت و حقارت در برابر کبریایی حق تعالی به آ نها عظمت و قدرت بخشیده زیرا خداوند کانون قدرت و عظمت است و هر چه بنده ای به این کانون بیکران کمال و علم و قدرت نزدیک تر باشد و اتصال و ارتباط بیش تری با او داشته باشند ، احساس قدرت و عظمت در آنها بیش تر و عمیق تر است . امیر المومنین - ع - در مناجات خود با خداوند می گوید :
الهی کفی بی عزا ان اکون لک عبدا و کفی بی فخرا ان تکون لی ربا انت کما احب فاجعلنی کماتحب، یعنی : خدایا این عزت برای من کافی است که بنده تو باشم و این افتخار مرا بس که تو پروردگارم باشی ؛ تو همان گونه ای که من دوست دارم ، پس مرا آن گونه قرار ده که دوست داری .
(لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، کد: ۲/۱۰۰۱۰۱۳۳۸)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.