کمک به مردم فلسطین- لبنان - سوریه - عراق ۱۳۹۸/۰۸/۱۷ - ۲۰۳ بازدید

با سلام راجب به کمکهای ایران به کشورهای عراق سوریه لبنان و... شنیده میشه که ایران به غیر از تجهیز گروههای مقاومت که بحثمون نیست ، چرا کار در ابادانی و ساختن خانه و پول دادن به جنگ زده های این مناطق داره حالا کمک به نیروهای مقاومت توجیه پذیره ولی خانه ساختن و پول به فقرا و شهرسازی در سوریه که از رسانه های مختلف پخش میشه چه توجیهی داره؟

حمایت از مردم مظلوم فلسطین، لبنان ، سوریه ، عراق و... تنها محدود به تجهیز گروههای مقاومت نبوده و فراتر از آن برآمده از نگاه انسانی و اسلامی به سرنوشت مردم این کشورها و سایر مسلمانان است. جمهوری اسلامی بر اساس وظیفه و مسئولیت انسانی و اسلامی ، نمی تواند نسبت به زندگی مردم در این کشورها بی تفاوت باشد.
مگر نه اینکه پیامبر اکرم فرمودند: «من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم»( اصول کافی، ج ۲، ص ۱۶۳)و «من سمع رجلاً ینادی یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم؛ هر کس فریاد استغاثه هر مظلومی (اعم از مسلمان یا غیر مسلمان) را بشنود که مسلمین را به یاری می طلبد، اما فریاد او را اجابت نکند مسلمان نیست.»(اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب الاهتمام بامور المسلمین، ح ۵) این روایات عمومیت داشته و همه نیازمندیهای مسلمانان را شامل می شود و مسلمانان نمی توانند نسبت به سرنوشت و زندگی سایر مسلمانان بی اعتنا باشند و به یاری آنان نشتابند.
ضمن آنکه کمک های بشر دوستانه به کشورهایی که نیاز به کمک سایر کشورها دارند، یک عرف بین المللی بوده و در حوادثی مانند سیل، زلزله و... کشورها به یاری کشورهای آسیب دیده می شتابند و جمهوری اسلامی باید در این حرکت انسان دوستانه جلودار باشد و با توجه به نیازهاى ضرورى و حیاتى مردم این کشورها و امکانات نسبتا خوب کشورمان، کمک هایى محدود بوده و تأثیر منفى در روند آبادانى و حل مشکلات اقتصادى و معیشتى ما بر جاى نمى گذارد.
بنابر این بر اساس آموزه های دینی و وظایف انسانی ، جمهورى اسلامى ایران به عنوان یک نظام اسلامى، داراى یک سرى مسؤولیت هایى فراملّى، نسبت به سایر مسلمانان است. این مسؤولیت ها در مورد تزاحم بین نیازهاى داخلى و خارجى، حتما باید مراعات شود. مثلاً اگر در کشورهاى دیگر، مسلمانانى نیازمند به ضرورى ترین نیازهاى حیاتى (از قبیل غذا، دارو، پوشاک و...) باشند؛ بدون شک نمى توان نیازمندى هاى غیرحیاتى و کم اهمیت تر داخلى را اولویت داد؛ چون مسأله زندگى و حفظ جان مسلمانان در میان است. دیگر اینکه ملاک تقدم نیازهاى داخل یا خارج در امور غیرمتیقن مسؤولیت هاى فراملى، رعایت اصل اهم و مهم است. به بیان دیگر، حاکم اسلامى با کمک گرفتن از متخصصان و کارشناسان رشته هاى مختلف و با درک شرایط و مقتضیات زمانى و مکانى، باید مشخص کند که اولویت با رفع نیازهاى داخلى است یا نیازهاى خارجى دولت اسلامى. در هر حالت، باید قدر متیقن مسؤولیت هاى برون مرزى و کمکهاى حیاتى را سر لوحه سیاست خارجى خود قرار دهد. در غیر آن موارد، چه بسا در مواردى، بر اساس نظرات کارشناسى و تخصصى ثابت شود که وظیفه اى برون مرزى بر نیازهاى داخل اولویت دارد (مانند حمایت ایران از حزب الله لبنان و مردم مسلمان غزه در مقابل رژیم غاصب اسرائیل) و در مواردى نیز ممکن است مسائل داخلى اولویت دارد مانند تقدم دفاع از مرزهاى کشور در برابر حمله عراق آن هم در زمانى که برخى در اندیشه آزادسازى ارتفاعات جولان از اشغال اسرائیل بودند. مسلما اگر مردم ما با واقعیات و الزامات جهانى، روش هاى پیشبرد اهداف سیاست خارجى و تأمین امنیت و منافع ملى و... آشنایى کامل داشته باشند و در جریان امور قرار بگیرند، مثبت بودن اعطاء چنین کمک ها و سرمایه گذارى ها را تصدیق مى نمایند. نظام جمهورى اسلامى ایران از همان ابتدا، بیشترین سعى و توان خود را در جهت محرومیت زدایى و مبارزه با فقر و مظاهر آن داشته و سیاست هاى متعددى را به منظور تأمین اجتماعى، حقوق کار و اشتغال، به کار انداختن انفال و ثروت هاى عمومى، توزیع عادلانه منابع طبیعى کشور، استرداد ثروت هاى نامشروع و... دنبال کرده و نتایج درخشانى گرفته است. اما به دلایل متعددى از قبیل وضعیت نابسامان ساختار اقتصادى کشور، وابستگى به نفت، رشد سریع جمعیت، وقوع جنگ تحمیلى، محاصره هاى اقتصادى، کم توجهى ها به اجراى کامل عدالت اجتماعى، عدم نظارت دقیق بر مصرف بودجه ها و هزینه هاى عمومى و سیاست زدگى و گرایشات جناحى و بروز برخی مفاسد اقتصادی و... هنوز ما در برخى موارد شاهد وجود مشکلات و معضلات اجتماعى و اقتصادى هستیم. در هر صورت وجود این قبیل مشکلات و معضلات، نمى تواند توجیه کننده کناره گیرى و بى توجهى ایران، از وضعیت نابسامان سایر مسلمان و اهداف سیاست خارجى خود باشد. بلکه همراه با انجام وظیفه برون مرزى خود باید به حل مشکلات درون نیز بپردازیم.
نکته دیگری که باید در این خصوص مورد توجه قرار بگیرد، این است که همه طرح ها و پروژه هایی که در این کشورها توسط کشور ما انجام می شود، به صورت بلا عوض نبوده و بخشی از آنها در قالب سرمایه گذاری در این کشورها و با سرمایه و مشارکت بخش خصوصب انجام می گردد که نه تنها هزینه ای بر کشورمان تحمیل نمی کند، بلکه برای کشور ارز آور بوده و زمینه اشتغال و توسعه خدمات به سایر کشورها و تبلیغ توانمندیهای کشورمان را فراهم می کند البته رسانه های وابسته به دشمنان نظام به گونه ای در این زمینه تصویر سازی می کنند که گویا جمهوری اسلامی همه این امکانات را بلا عوض در اختیار این کشورها می گذارد در حالی که واقعیت این گونه نبوده و در این کشورها فضای مناسبی برای سرمایه گذاری و حضور بخش خصوصی وجود دارد که کشورها معمولاٌ برای حضور و مشارکت بیشتر در این کشورها با یکدیگر رقابت می کنند و کشور ما نیز به عنوان کشوری که نقش مهمی درتحولات منطقه دارد، باید در این عرصه حضور فعال داشته باشد.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

میهمان
اما حالا که بدبختی دارد از کشور خودمان میبارد چطور؟ با سه برابر شدن قیمت بنزین و گران شدن محصولات ، میفهمیم که به علت تحریم هایب اقتصادی کشور سرمایه ی زیادی ندارد. حالا در این وضع، بهتر نیست که اول تا جایی که ممکن است سرمایه ای را که به کشور های جنگ‌زده میفرستند ، در مسیر بهتر کردن وضع کشور خودمان استفاده کنند ، و وقتی که اوضاع کشور خودمان کمی بهتر شد ، آنوقت اضافه ی سرمایه را به کشور های دیگر بفرستند؟
پرسمان
درست است که در شرایط کنونی، وضعیت اقتصادی کشور مناسب نبوده و مردم از نظر معیشتی با مشکلاتی روبرو هستند، اما توجه به چند نکته مناسب است: 1. این گونه نیست که مشکلات کشور تنها ناشی از تحریم ها و فشارهای اقتصادی باشد، بلکه بخش عمده ای از مشکلات، متأثر از ضعف نگاه راهبردی در مصون سازی اقتصاد با تحقق کامل اقتصاد مقاومتی و چشم دوختن به بیرون و اعتماد به دشمنان و گره زدن اقتصاد به برخی مسائل همچون برجام و تصویب FATF و ضعف مدیریت و عملکرد نامناسب برخی مسئولان است. 2. بر اساس آموزه های دینی و وظایف انسانی ، جمهورى اسلامى ایران به عنوان یک نظام اسلامى، داراى یک سرى مسؤولیت هایى فراملّى، نسبت به سایر مسلمانان است. این مسؤولیت ها در موارد تزاحم بین نیازهاى داخلى و خارجى، حتما باید مراعات شود. به عنوان مثال اگر در کشورهاى دیگر، مسلمانانى نیازمند به ضرورى ترین نیازهاى حیاتى (از قبیل غذا، دارو، پوشاک و...) باشند؛ بدون شک نمى توان نیازمندى هاى غیرحیاتى و کم اهمیت تر داخلى را اولویت داد؛ چون مسأله زندگى و حفظ جان مسلمانان در میان است. دیگر اینکه ملاک تقدم نیازهاى داخل یا خارج در امور غیرمتیقن مسؤولیت هاى فراملى، رعایت اصل اهم و مهم است. به بیان دیگر، حاکم اسلامى با کمک گرفتن از متخصصان و کارشناسان رشته هاى مختلف و با درک شرایط و مقتضیات زمانى و مکانى، باید مشخص کنند که اولویت با رفع نیازهاى داخلى است یا نیازهاى خارجى دولت اسلامى. به هر حال باید قدر متیقن مسؤولیت هاى برون مرزى و کمکهاى حیاتى را سر لوحه سیاست خارجى خود قرار دهد. در غیر آن موارد، چه بسا در مواردى، بر اساس نظرات کارشناسى و تخصصى ثابت شود که وظیفه اى برون مرزى بر نیازهاى داخل اولویت دارد و در مواردى نیز ممکن است مسائل داخلى اولویت دارد. مسلما اگر مردم ما با واقعیات و الزامات جهانى، روش هاى پیشبرد اهداف سیاست خارجى و تأمین امنیت و منافع ملى و... آشنایى کامل داشته باشند و در جریان امور قرار بگیرند، مثبت بودن اعطا چنین کمک ها و سرمایه گذارى ها را در جهت پیشرفت همه جانبه کشور و تامین منافع ملی تصدیق مى نمایند. 3.کمک های مالی که کشور ما به این کشورها می کند به چند صورت است،بخشی از آنها کمک های بشر دوستانه است که یک عرف بین المللی در میان کشورهاست که این کمک ها نیز بسیار محدود بوده و تأثیر منفى در روند آبادانى و حل مشکلات اقتصادى و معیشتى ما بر جاى نمى گذارد. بخشی نیز طرح ها و پروژه هایی است که در قالب سرمایه گذاری توسط کشور ما انجام می شود که بلا عوض نبوده و بخشی از آنها با سرمایه و مشارکت بخش خصوصی انجام می گردد که نه تنها هزینه ای بر کشورمان تحمیل نمی کند، بلکه برای کشور ارز آور بوده و زمینه اشتغال و توسعه خدمات به سایر کشورها و تبلیغ توانمندیهای کشورمان را فراهم می کند. هر چند رسانه های وابسته به دشمنان نظام به گونه ای در این زمینه تصویر سازی می کنند که گویا جمهوری اسلامی همه این امکانات را بلا عوض در اختیار این کشورها می گذارد در حالی که واقعیت این گونه نبوده و در این کشورها فضای مناسبی برای سرمایه گذاری و حضور بخش خصوصی وجود دارد که کشورها معمولاٌ برای حضور و مشارکت بیشتر در این کشورها با یکدیگر رقابت می کنند و کشور ما نیز به عنوان کشوری که نقش مهمی درتحولات منطقه دارد، باید در این عرصه حضور فعال داشته باشد. 4. حجم کمک هایی که به این کشورها می شود، چندان زیاد نیست که بر وضعیت داخلی تأثیر گذار باشد، بی تردید با برنامه ریزی مناسب، عزم جهادی و روحیه انقلابی و حمایت از تولیدات داخلی و کاهش معافیت های مالیات های غیر ضرور و به کار گرفتن نیروهای جوان و مستعد و کاستن از برخی از هزینه های غیر ضروری می توان بسیاری از مشکلات و فشارهای اقتصادی را از دوش مردم و به ویژه قشر آسیب پذیر برداشت.

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.