لعن زیارت عاشورا ۱۳۸۷/۱۰/۲۵ - ۱۱۰۳ بازدید

کسی را می شناسم که سنی است وقتی زیارت عاشورا را خواند او به من گفت مگر در قرآن نگفته است که به کسی دشنام ندهید پس چرا در زیارت عاشورا لعنت فرستاده شده است؟ من در جواب چه به او بگوییم؟

در پاسخ به این پرسش توجه شما را به چند نکته جلب می نماییم :
۱- میان دشنام و لعنت تفاوت بسیاری است . دشنام دادن و ناسزا گفتن مذموم است و از اخلاق تربیت شدگان مکتب قرآن و اهل بیت نمی باشد . خداوند حتی ناسزا گفتن به معبودهای دروغین مشرکان را منع کرده است و فرموده است : لا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله عدوا بغیر علم ؛ و آنهایی را که جز خدا می خوانند دشنام مدهید که آنان از روی دشمنی [و] به نادانی خدا را دشنام خواهند داد» (انعام، آیه ۱۰۸).
۲-آن چه در زیارت عاشورا وجود دارد و از شعائر شیعه است دشنام و فحش نیست بلکه لعن ظالمان و دشمنان دین و حق و حقیقت است .
در مورد لعن، باید گفت لعن به معناى دورى از لطف و رحمت الهى است و لعن به این معنای نسبت به کافران و ظالمان در قرآن نیز آمده است ان الله لعن الکافرین و اعد لهم سعیرا ؛ خداوند کافران را لعن می کند و عذاب را برای آنان آماده کرده است» (احزاب، ایه ۶۴) .
و هم چنین کسانی که پیامبر را آزار داده اند مورد لعن قرار گرفته اند : ان الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الاخره ؛کسانی که خداوند و پیامبرش را آزار می دهند خداوند آنان را در دنیا و آخرت مورد لعن قرار می دهد» (احزاب، آیه ۵۷) .
براى معاندان و محاربان با امام حسین(ع) و ظالمین به اسوه ها و الگوهاى هدایت مردم، ابدى است. زیرا ملاک لعن، ابدى است. آنچه که موجب لعن و نفرین نسبت به ظالمین به حق محمد و آل محمد(ص) شده است، و ملاک لعن است، چون باقى است لعن هم باقى است. علاوه بر این، حقیقت و روح دین را همین حب و بغض ها تشکیل مى دهد.
حب و عشق نسبت به کسانى که بندگان مطیع و عارف درگاه الهى بوده اند و بغض نسبت به کسانى که دشمن حق و حقیقت بوده اند (تولی و تبری) از نشانه های ایمان است. همچنان که در متون دینى آمده است «هل الدین الاّ الحبّ؟ و هل الایمان الاّ الحبّ و البغض؟ آیا دین و ایمان چیزى غیر از حبّ و بغض است؟»، (میزان الحکمه، ج ۲، ص ۹۴۴)
و در حدیث قدسى آمده است: «خداوند به موسى(ع) فرمود: آیا هرگز کارى براى من انجام داده اى؟ موسى عرض کرد: برایت نماز گزاردم، روزه گرفتم، صدقه دادم و تو را یاد کردم؛ خداوند فرمود: نماز برهان و حجّت براى توست و روزه سپر تو در برابر آتش جهنم است و صدقه، سایه ى سرت و یاد من، نورى است براى تو چه کارى براى من کرده اى؟ موسى(ع) عرض کرد: مرا به کارى که براى توست راهنمایى فرما. خداوند فرمود: اى موسى! آیا هرگز براى من با کسى دوستى کرده اى و براى من با کسى دشمنى کرده اى؟ پس، موسى دانست که برترین اعمال، حبّ و دوستى به خاطر خدا و بغض و دشمنى به خاطر خداست»، (همان، ص ۹۶۶).
در زمینه حب و بغض بخاطر خدا، نقل متواتر از شیعه و سنى رسیده است. نبى اکرم مى فرماید: «حبّ و بغض به خاطر خداوند، واجب است»، (کنزالعمّال، ح ۲۴۶۸۸) بنابراین، یکى دیگر از فلسفه هاى زیارت عاشورا را همین تحکیم حبّ و بغض به خاطر خدا مى توان برشمرد.
نکته آخر آن که زیارت شریف عاشورا و خواندن با اصل تأکید بر وحدت اسلامی تنافی و تناقض ندارد زیرا از نظر فقه شیعه آنجا که انجام کاری باعث نزاع و تفرقه می شود حتما باید از آن پرهیز کرد و با تکیه بر اهل دیگر دینی «تقیه» از انجام آن باید خودداری شود چنان که هر سال در موسم حج اتفاق می افتد که طبق نظر فقهای شیعه برای حفظ وحدت و هماهنگی اسلامی، مهر گذاشتن در نماز لازم نیست و شرکت در نماز جماعت اهل سنت جایز بوده و نماز هم اعاده ندارد. گذشته از همه اینها، خواندن زیارت عاشورا نوعا در جمع شیعیان است و یا هر کسی در خانه خود آن را می خواند، در این صورت هیچ ضرر و زیانی به وحدت بین المللی اسلامی با دیگر مسلمانان وارد نمی کند .
۳-توجه و توسل به ذیل عنایت سالار شهیدان آقا اباعبدالله الحسین(ع) و زیارت آن بزرگوار از اعظم اسباب تقرب به خداوند است. همچنین لعن بر دشمنان آن حضرت که لازمه محبت و ولایت آن بزرگوار است داراى اجر و ثواب فراوان است و موجب ترفیع درجات خواهد بود و تکرار آن هم به مانند تکرار سایر ذکرها موجب ترفیع درجات و نزدیک تر شدن به خداوند است. زیرا از خواص تکرار لعن و سلام، تعمیق محبت اهل بیت(ع) و تشدید تنفر از دشمنان آنان است و موجب «تولى و تبرى» بیشتر مى شود .

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.