ماهیت ندای آسمانی ۱۳۹۹/۰۲/۱۴ - ۱۲۴ بازدید

سلام وقتی امام زمان علیه السلام خودشان رامعرفی می کنند ندای آسمانی همان تلوزیون است که ازآسمان به همه دنیا منتقل می شود هرشبکه می گذاری امام زمان

برای شناسایی امام مهدی (عج) و ظهور او نیز نشانه‌ها و علایم فراوانی نام برده شده است که از میان آن‌ها تنها پنج علامت را می‌توان به عنوان علایم حتمی و قطعی ظهور در نظر گرفت که عبارتند از: ظهور سفیانی و یمانی، کشته شدن نفس زکیه، خسف بیدا و ندا و صیحۀ آسمانی. از آن‌جا که غیر از خسف بیدا و صیحۀ آسمانی، چهار نشانۀ قبل، قابلیت تطبیق بر مصادیق متعدد را دارند؛ تنها خسف بیدا و صیحۀ آسمانی را می‌توان به عنوان نشانه و علامت معجزه آسا در نظر گرفت. از میان این دو نیز، در روایات، از صیحۀ آسمانی به عنوان نشانه و علامتی یاد شده که حضرت قائم (عج) را به نام و مشخصات کامل معرفی می‌کند. بر این اساس، باید گفت، این نشانه، نشانه‌ای منحصر به فرد برای شناسایی حضرت حجت (عج) خواهد بود. روایات فراوانی جزئیات این ندا و صیحه را خبر داده‌اند که تعداد قابل توجهی از روایات معتبر در میان آن‌ها وجود دارند. بر این اساس، می‌توان گفت هنگام ظهور آنچه امام مهدی حقیقی را به انسان‌ها شناسانده و حجت را بر آن‌ها تمام می‌کند، ندا و صیحه‌ای آسمانی است که او را با نام و مشخصات کامل به مردم معرفی می‌کند.
ندای آسمانی، صدایی است که از آسمان، توسط جبرئیل امین (ع) بلند می‌شود و در آن به معرفی حضرت مهدی(ع) و بیان نام و نسب و حقانیت او و پیروانش می‌پردازد و پس از آن، امام عصر(ع) ظهور می‌کند. این ندا معجزه گونه است و همگان آن را می شنوند و نیازی به تلویزیون و ماهواره نیست! البته منعی هم ندارد که خبرگزاری های دنیا خبر این واقعه مهم را از طریق تلویزیون و ماهواره پخش کنند.
در هر حال ندای آسمانی از آشکارترین نشانه‌ها و قوی‌ترین دلایل برای ظهور امام زمان (ع) است. مانعی ندارد که بگوییم: ندای آسمانی به منزله اعتراف آسمان و اهالی آسمان به شرعی بودن قیام امام زمان (ع) و اثبات حقیقتی است که قرآن کریم، پیامبر اعظم(ص) و اهل بیت(ع) از آن خبر دادند. احادیث تصریح کرده‌اند که ندای آسمانی، صدای رعد یا فریاد یا چیزهایی شبیه به اینها- که کار انسان است نیست؛ بلکه سخن واضحی است که برای همه مردم قابل فهم است. بزودی مقدار تأثیر آن صوت در مردم زمین را خواهید شناخت؟ پس کسی که خوابیده، با ترس بیدار می‌شود و کسی که نشسته، با هراس برمی‌خیزد و کسی که ایستاده، به صورت ناگهانی می‌نشیند و زنان داخل اتاق با خوف و دلهره از اتاقشان بیرون می‌آیند! به عبارت دیگر، جامعه بشری را موجی از اضطراب و جنبش فرا می‌گیرد و آرامش و راحتی از مردم سلب می‌شود به طوری که هیچ کس نمی‌تواند، وانمود کند که آن صیحه را نمی‌شناسد یا اینکه آن را طبیعی و عادی جلوه دهد، برای اینکه آن صدا برای همه، قابل شنیدن و مفهوم است و هیچ شک یا توجیهی برنمی‌دارد هر چه قدر که منحرفان تلاش کنند. طبیعی است؛ چون مسئله ظهور امام زمان (ع) قیامی جهانی است، باید همه عالم از این حادثه بزرگ- که بزودی مسیر زندگی تمام بشر را تغییر خواهد داد- در وسیع‌ترین سطح و واضح‌ترین مفهوم خبردار شوند. از امام صادق(ع) روایت شده، ایشان درباره ندای آسمانی فرمود: "هر قومی به زبان خودشان، آن را می‌شنوند" یَسْمَعُهُ کُلُ قَوْمٍ بِأَلْسِنَتِهِم ""؛ غیبت؛ طوسی؛ ص ۲۶۶.
البته نمی‌دانیم کیفیت رسیدن ندای آسمانی به تمام مردم چگونه است؛ البته دو احتمال وجود دارد: ندای آسمانی، فقط به زبان عربی فصیح باشد و صدایی عظیم در کره زمین و در مدت کمی پخش شود و فقط کسانی که لغت عربی را می‌دانند، این صدا را می‌شنوند و معنایش را در همان وقت می‌فهمند. اما کسانی که زبان عربی را به خوبی نمی‌دانند، آن ندا را می‌شنوند؛ ولی معنایش را آن موقع نمی‌فهمند؛ پرس و جو می‌کنند به آن می‌رسند و بعید نیست که شبکه‌های خبری در دنیا، این خبر را پخش کنند و آن را با زبان‌های مختلف به دنیا بفرستند؛ پس آن ندا در چند لحظه، ترجمه می‌شود و هر کسی به زبان خودش، آن را می‌شنود یا از رادیو یا تلویزیون- که بدون واسطه هستند- و یا از کسی که آن را شنیده، می‌شنود. به این نکته توجه داشته باشید واضح است که پیامبر (ص) و امامان(ع)، هنگامی که با مردم سخن می‌گفتند، رعایت سطح فکر مردم را می‌کردند؛ پس فهم‌ها و درک‌ها در آن روز وسایل اعلامی- که امروزه به فراوانی یافت می‌شود- را درک نمی‌کند و نمی‌فهمیدند که در انتشار اخبار با کمترین سرعتِ ممکن، چه قدرتی دارند و به این دلیل و بنابر احتمال اول، امام صادق(ع) به گفتن "هر کسی با زبان خودش، آن را می‌شنود" اکتفا کرد و به چگونگی شنیدن آن ندای آسمانی به بیشتر از این کلام، اشاره‌ای نفرمود.
شنیدن این ندای آسمانی برای هر قومی به زبان خودشان، به صورت معجزه انجام می‌شود به طوری که همه در آن موقع، صدا را به زبان خودشان و بدون هیچ ترجمه‌ای بشنوند و شبکه‌های خبری، این خبر را دریافت می‌کنند. این احتمال دور از ذهن نیست؛ چون خداوند بر انجام هر کاری تواناست و ظهور امام زمان (ع) با این معجزات مقرون است به اضافه اینکه، این احتمال از طرف مادیون محال نیست؛ چون امروزه، انسان می‌تواند، وسیله‌ای بسازد که یک سخن را به چند زبان مختلف و در مدت زمان کوتاهی ترجمه کند و این وسیله در اجتماعات دولتی به کار گرفته می‌شود به طوری که سفیر هر دولتی، گوشی خاصی به گوش هایش می‌گذارد و ترجمه هر کلامی را به زبان خودش می‌شنود. آیا خداوند سبحان نمی‌تواند، این ندا را در یک لحظه و به همه بشنواند؛ پس هر گروهی به زبان خودش، آن را می‌شنود. از مجموع احادیث به دست می‌آید که نداهای آسمانی، متعدد و از حیث زمانی از هم دور و از حیث زبان و معنا، مختلف هستند؛ پس ندای اول در ماه رجب، ندای دوم در ماه رمضان و ندای سوم در ماه محرم است. ظاهر احادیث این است که ندایی که اهمیت بیشتری دارد و از علایم حتمی شمرده شده، همان ندایی است که در ماه رمضان، شنیده می‌شود. این ندا، بزرگ‌ترین بشارتی است که اهل آسمان به اهل زمین می‌دهند و بزرگ‌ترین تهدید و ترساندن برای طغیان گران ستمکاری است که هیچ وقت در برابر حق، سر تسلیم فرود نمی‌آورند. ما نمی‌توانیم درباره انعکاس آن ندا در جوامع بشری، گمانی داشته باشیم که در آن روز، شادمانی بر صورت‌های مؤمنین آشکار می‌شود و پریشانی و ترس بر قلب‌های گناهکاران حاکم می‌گردد. به خصوص هنگامی که بدانند، نمی‌توانند از سلطه آن حاکم- که اهل آسمان، قبل از اهل زمین در یاری او شرکت کرده‌اند- فرار کنند و باید در برابر حکم او- که تمام طبیعت و بلکه ماورای طبیعت هم به او یاری می‌رسانند- تسلیم باشند. درود و سلام خدا بر پیامبر و اهل بیت پاک او که انگشت روی جای حساس می‌گذارند و هرچه که راجع به آن ندا لازم است به مقداری که عقول آن موقع، تحمل می‌کردند، بیان فرموده‌اند! بعضی از احادیث در این مورد: امام صادق(ع) فرمود:"ندایی که در ماه رمضان است در شب جمعه- که بیست و سه روز از ماه رمضان گذشته شنیده می‌شود" الصَّیْحَةُ الَّتِی فِی شَهْرِ رَمَضَانَ تَکُونُ لَیْلَةَ الْجُمُعَةِ لِثَلَاثٍ وَ عِشْرِینَ مَضَیْنَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ ""؛ کمال الدین؛ صدوق؛ ج ۲، ص ۶۵۰. امام باقر(ع) فرمود: "ندای آسمانی در شب بیست و سوم ماه رمضان خواهد بود هر موجودی که خداوند در او روح قرار داده، این صدا را می‌شنود و هر کس که خواب است، بیدار می‌شود و از خانه‌های خود خارج می‌شوند و زنان جوان از پشت پرده بیرون می‌آیند"الصَّوْتُ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ فِی لَیْلَةِ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِینَ . قَالَ : فَلَا یَبْقَى شَیْ ءٍ خَلَقَ اللَّهُ فِیهِ الرُّوحَ إِلَّا سَمِعَ الصَّیْحَةِ ، فتوقظ النَّائِمِ وَ یَخْرُجُ الَىَّ صَحْنِ الْعَذْرَاءِ فِی خِدْرِهَا ""؛ غیبت؛ نعمانی، ص ۲۵۵ و بحار؛ مجلسی؛ ج ۵۲، ص ۲۳۰. امام صادق(ع) فرمود: "اولین کسی که با قائم(ع) بیعت می‌کند، جبرییل است که به صورت پرنده‌ای سفید نازل می‌شود و با او بیعت می‌کند؛ سپس یک پایش را بر خانه خدا و پای دیگرش را در بیت المقدس قرار می‌دهد و با صدایی رسا و فصیح- که همه آن را می‌شنوند- صدا می‌کند: "امر خدا آمد، پس آن را به عجله نخواهید" أَوَّلُ مَنْ یُبَایِعُ الْقَائِمَ ع جَبْرَئِیلُ یَنْزِلُ فِی صُورَةِ طَیْرٍ أَبْیَضَ فَیُبَایِعُهُ ثُمَّ یَضَعُ رِجْلًا عَلَى بَیْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ وَ رِجْلًا عَلَى بَیْتِ الْمَقْدِسِ ثُمَّ یُنَادِی بِصَوْتٍ طَلِقٍ تَسْمَعُهُ الْخَلَائِقُ " ﴿أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوه ﴾؛ بحار الأنوار، مجلسی، ج ۵۲، ص ۲۸۵. امام رضا(ع) فرمود: "در ماه رجب، سه صدا از آسمان می‌آید: یک صدا، این است: لعنت خدا بر ظالمین باد! صدای دوم، این است:‌ ای گروه مؤمنین! آن پدیده نزدیک شونده، نزدیک شد. صدای سوم، این است: خداوند، فلانی را برانگیخت؛ پس به سخنان او گوش دهید و از دستوراتش اطاعت کنید"یُنَادَوْنَ فِی رَجَبٍ ثَلَاثَةَ أَصْوَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ: صَوْتاً: ﴿{{متن قرآن| أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ وَ الصَّوْتَ الثَّانِیَ: ﴿﴿ أَزِفَتِ الْآزِفَةُ یَا مَعْشَرَ الْمُؤْمِنِینَ. وَ الصَّوْتَ الثَّالِثَ: إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ فُلَاناً فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطِیعُوا "﴾؛ غیبت؛ طوسی؛ ص ۲۶۸.. زراره بن اعین گفت: امام صادق(ع) فرمود: "منادی ندا می‌دهد: "فقط علی(ع) و پیروانش رستگار هستند". گفتم: پس چه کسی بعد از این با مهدی(ع) جنگ می‌کند؟ فرمود: "شیطان نیز صدا می‌کند: فقط فلانی (یکی از مردان بنی امیه) و پیروانش رستگارند. گفتم: پس چه کسی، راستگو را از دروغگو تشخیص می‌دهد؟ فرمود: "کسانی که حدیث ما را روایت می‌کنند، راستگویان را می‌شناسند و می‌گویند: او قبل از اینکه باشد، بوده است و می‌دانند که آنها بر حق و راستگو هستند" زُرَارَةَ بْنِ أَعْیَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) یَقُولُ یُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ إِنَّ فُلَاناً هُوَ الْأَمِیرُ وَ یُنَادِی مُنَادٍ إِنَّ عَلِیّاً وَ شِیعَتَهُ هُمُ الْفَائِزُونَ قُلْتُ فَمَنْ یُقَاتِلُ الْمَهْدِیَ بَعْدَ هَذَا فَقَالَ إِنَّ الشَّیْطَانَ یُنَادِی إِنَّ فُلَاناً وَ شِیعَتَهُ هُمُ الْفَائِزُونَ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِی أُمَیَّةَ قُلْتُ فَمَنْ یَعْرِفُ الصَّادِقَ مِنَ الْکَاذِبِ قَالَ یَعْرِفُهُ الَّذِینَ کَانُوا یَرْوُونَ حَدِیثَنَا وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ یَکُونُ قَبْلَ أَنْ یَکُونَ وَ یَعْلَمُونَ أَنَّهُمْ هُمُ الْمُحِقُّونَ الصَّادِقُونَ ""؛ غیبت؛ نعمانی؛ ص ۲۶۴. »قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۳۰۸-۳۱۴..

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.