مظهر اسمای الهی ۱۳۸۷/۰۵/۰۱ - ۹۰۸ بازدید

اسماء الهی چه مفهومی دارد؟ و مقصود از ظهور اسماء الهی در شخص چیست؟


اسماء الهی بر دو گونه اند ؛ اسماء ذاتیّه و اسماء فعلیّه ؛ اسماء فعلیّه خدا عین وجود موجودات است ؛ یعنی وجود هر موجودی ، ظهور اراده ، علم ، قدرت و اختیار خدا و عین فعل خداست ؛ همانطور که صور ذهنی انسان ، ظهور اراده ، علم ،قدرت و اختیار انسان و فعل نفس او هستند. صور خیالیّه انسان ، در واقع چیزی جز ظهور اراده انسان نیستند ؛ و در عین حال علم خیالی انسان هستند ؛ و در عین حال علم فعلی او هستند ؛ کما اینکه قدرت نفس در مرتبه خیال نیز هستند ؛ لذا به محض این که انسان آن صور را اراده کند پدید می آیند ؛ و تا زمانی که انسان اراده خود را از آن صور منصرف نکرده است موجود خواهند بود ؛ ولی به محض این که انسان اراده خود را از آنها منصرف کند نابود می شوند. امّا نابود شدن این صور به این معنی نیست که تبدیل به عدم می شوند ؛ بلکه به این معنی است که ظهور خیالی خود را از دست می دهند ؛ انسان قبل از این که صوری را اراده کند ، آن صور را در علم عقلی خود دارد ؛ و آنگاه ، آن صور را از مرتبه علم عقلی به مرتبه اراده و علم خیالی تنزّل می دهد ؛ یا به عبارت دیگر علم عقلی خود را اظهار می کند ؛ و آنگاه که اراده خود را از آن صور منصرف نمود ، آن صور ظهور خیالی خود را از دست می دهند ، ولی همچنان در مرتبه علم عقلی به نحو کلّیّت و بساطت حضور دارند ؛ لذا می توان دوباره آن را اظهار نمود . وجود موجودات نیز ظهور اراده ، علم و قدرت فعلی خدا است ؛ امّا قبل از این که به مرتبه اراده و علم و قدرت فعلی تنزّل یابند در علم ذاتی خدا حاضر بوده اند ؛ لذا همه موجودات قبل از خلق در نزد خدا وجود علمی داشته اند ؛ از این وجود علمی موجودات در نزد خدا تعبیر می شود به علم ذاتی خدا ، یا به اصطلاح عرفا تعبیر می شود به اعیان ثابته ؛ و مافوق این مرتبه ، مرتبه دیگری است به نام مرتبه اسماء ذاتیّه ؛ لذا وجود علمی موجودات در نزد خدا ، خود ظهور اسماء ذاتیّه الهی است ؛ و خود اسماء از حقیقتی بالاتر به نام مرتبه واحدیّت منشعب شده اند ؛ و مرتبه واحدیّت ظهور مرتبه احدیّت است ؛ و مرتبه احدیّت اوّلین ظهور کنه ذات حق تعالی است ؛ که از آن تعبیر می شود به غیب مطلق و غیب الغیوب که فقط برای خود حضرت حق ظاهر است و بس..
بنا بر این اسماء فعلیّه خدا عین وجود مخلوقات است ؛ امّا آنچه ما با علم حصولی و مفهومی از موجودات درک می کنیم ، ماهیّت موجودات است ، نه وجود آنها ؛ وجود موجودات فقط با علم حضوری و ادراک قلبی قابل درک است ؛ لذا آنچه ما از راه ادراک مفهومی و حصولی از موجودات ادراک می کنیم قالب وجود آنهاست ؛ نه وجود آنها که اسماء فعلیه خدا هستند ؛ بنا بر این ، ما با ادراک حصولی،حقیقت اسماء فعلیه را ادراک نمی کنیم کجا رسد به ادراک اسماء ذاتیّه خدا ؛ این قالبهایی که ما ادراک می کنیم در واقع ظهورات وجود اشیاء هستند ؛ نه خود وجود آنها ؛ بنا بر این وجود همه اشیاء عین اسماء فعلیّه خدا هستند و ماهیّات آنها ظهور آن اسماء هستند ؛ لذا ماهیّات همه موجودات مظاهر اسماء فعلیّه خدا هستند ؛ و وجود آنها عین اسماء فعلیّه خدا و ظهور علم ذاتی خدا هستند ؛ و به واسطه علم ذاتی خدا ظهور اسماء ذاتیّه خدا هستند در مرتبه فعل. لکن ظهور هر موجودی به اندازه سعه ی وجودی اوست ؛ و انسان ، کاملترین مظهر اسماء خداست ؛ لکن مظهریت بالفعل او در ابتدا به اندازه یک حیوان است ؛ ولی بالقوّه استعداد این را دارد که مظهر جمیع اسماء گردد ؛ لذا انسان باید با اختیار خود ، مرتبه وجودی و سعه وجودی خود را بالا ببرد تا بالفعل نیز مظهر اسماء خدا گردد ؛ یعنی به جایی برسد که وجود او بر تمام عالم خلقت احاطه پیدا کند ؛ در این صورت وجود انسان عین فعل تامّ خدا و عین علم فعلی تامّ خدا و عین قدرت فعلی تامّ خدا می شود ؛ و همچنین مظهر تامّ علم ذاتی خدا و مظهر تامّ اسماء ذاتیّه خدا می شود ؛ و ماهیّت انسان بالفعل ، مظهر اسماء فعلیّه خداست.
خلاصه کلام:
۱. وجود موجودات عین اسماء فعلیّه خداست.
۲. وجود موجودات ظهور علم ذاتی خدا هستند ؛ و علم ذاتی خدا ، ظهور اسماء ذاتی او هستند ؛ و اسماء ذاتیّه ، ظهور واحدیّت و واحدیّت ظهور احدیّت خدا است ؛ و احدیّت اوّلین ظهور کنه ذات است ؛ و کنه ذات بطون مطلق و غیب مطلق است .
۳. وجود انسان کامل ، محیط بر تمام عالم بوده و جامع جمیع اسماء فعلیّه ، و مظهر تامّ علم خدا و مظهر تامّ اسماء ذاتیه خداست .
۴. ماهیّت موجودات ، ظهور وجود آنهاست ؛ لذا ماهیّت موجودات ، ظهور اسماء فعلیّّه خدا است ؛ لذا ماهیّات موجودات ، آیات اسماء فعلیّه خدا هستند ؛ و ماهیّت انسان کامل ، بزرگترین آیت اسماء فعلیه خداست ؛ همانطور که وجود او بزرگترین مظهر اسماء ذاتیّه است.
۵. لذا اسم یعنی ظهور یک حقیقت ، و مظهر یک اسم شدن ، یعنی ظهور ظهور یک حقیقت شدن.
۶. بنا به بیان فوق ؛ احدیّت اوّلین اسم ذات خداست (اولین ظهور ذات خداست) ؛ و واحدیّت اسم اسم خداست ( ظهور ظهور اوست ) و اسماء الله ، اسماء اسم اسم خدا هستند. ــ در این مرتبه است که اوّلین کثرت ظهور ،حاصل می شود ــ ؛ مرتبه علم ذاتی خدا نیز لازمه اسماء ذاتیه است ؛ و مخلوقات که اسماء فعلیّه خدا هستند ، اسماء اسماء ذاتیّه خدا هستند ، یعنی ظهور خلقی ظهورات ذاتی خدا هستند ؛ و ماهیّت موجودات ، یعنی موجوداتی که ما ادراک می کنیم ، اسماء اسماء فعلیّه خدا هستند.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.