معاویه شناسی (دین معاویه ) ۱۳۹۹/۰۸/۰۱ - ۲۱۱ بازدید

۲) وصیت معاویه بن ابوسفیان به یزید پسرش
چه بود؟ پسرکم سفر و رفت و امد را از پیش
تو برداشتم و کارها را هموار کردم و
اعراب را به طاعت تو دراوردم مگر چهارکس
از قریش: اول: حسین‌بن‌علی که مردی است
کم خطر, اما نسبتی بزرگ دارد و غرابت با
محمد, چنانچه می‌بینم مردم عراق او را
به قیام وادار میکنند اگر به او دست
یافتی گذشت کن که اگر من باشم گذشت
می‌کنم. دوم: عبدالله بن عمر مردی است که
کار دین وی را از پا دراورده و اگر کسی جز
او نماند, باتو بیعت می‌کند. سوم:
عبدالرحمان بن ابوبکر که همه
دلبستگی‌های او زن است و سرگرمی وقتی
ببیند یارانش کاری کرده‌اند او نیز
همان کار را می کند . چهارم: عبدالله بن
زبیر که چون شیر اماده جستن است و چون
روباه مکاری می‌کند چون به او دست یافتی
پاره پاره اش کن. (تاریخ طبری ، جلد ۷ ،
صفحه ۲۸۸۸)

در باره سفارش ها و وصیت های معاویه به یزید در منابع تاریخی مطالب متفاوتی وجود دارد
در برخی از منابع شیعی و اهل سنت در باره وصیّت معاویه به یزید آمده است ؛
شیخ صدوق رحمة اللّه علیه مى گوید: فردى از امام صادق علیه السلام درباره شهادت سیّدالشهداء علیه السلام پرسید؟
حضرت فرمودند: پدرم از پدرش این گونه نقل فرمود:
معاویه در حال احتضار بود که یزید را طلبید و او را نزد خود نشاند و به او این گونه سفارش کرد:
فرزندم! من گردن هاى سرکش را براى تو ذلیل کرده ام و سرزمین ها را براى مالکیت تو آماده نموده ام، ولى از سه نفر که در مقابل تو هستند، مى ترسم و این سه تن در مقابل تو دردسر ساز مى شوند که عبارتند از: عبداللّه بن عمر بن خطّاب، عبداللّه بن زبیر و حسین بن على.
عبداللّه بن عمر، با تو همراه مى شود و فقط رهایش نکن.
عبداللّه بن زبیر را هر جا یافتى تکه تکه کن، حکایت او با تو مثل شیر و گلّه و مثال رویارویى او با تو مثل گرگ و سگ است.
امّا حسین را همان طور که مى شناسى او از رسول خدا صلى اللّه علیه وآله بهره برده است و به ناچار با اهل عراق همراه مى شود و به سوى آنان از مدینه خارج مى شود و همان اهل عراق او را تنها مى گذارند و از بین مى برند.1
پس خلاصه وصیّت معاویه این است که کارى با حسین نداشته باش، عبداللّه بن زبیر را تکه تکه کن، با عبداللّه بن عمر مدارا کن و با پول و یا با احترام و گفتن القاب و اوصاف او را بخر. 1 . امالى شیخ صدوق رحمه اللّه: 216. منابع جهت مطالعه بیشتر : تاریخ طبرى، ج 4،
فتوح ابن اعثم، ج 5،
مقتل الحسین خوارزمى، ج 1،
حیاة الامام الحسین ، ج 2 ،
موسوعة کلمات الامام الحسین ، ص 284 .
بحارالأنوار، ج44، علامه مجلسی ، باب 37 ما جری علیه بعد بیعة الناس...
اللهوف، سید ابن طاووس
الارشاد، شیخ مفید قم، مکتبة بصیرتی، ص 200
امالى شیخ صدوق
مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 96.
سید جعفر شهیدی، تاریخ تحلیلی اسلام (چاپ بیست و یکم: تهران، مرکز نشر دانشگاهی، 1376) ص 174.
عاشورا ریشه ها، انگیزه ها، رویدادها، پیامدها، سعید داودی و مهدی رستم نژاد،(زیر نظر آیت الله العظمى ناصر مکارم شیرازى)، امام على بن ابى طالب علیه السلام ، قم ، 1388 ه. ش ، ص 317.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.