نسخه آزمایشی

معنای اجتهاد و تقلید ۱۳۸۴/۹/۲ - ۶۱۱۰ بازدید

معنای اجتهاد و تقلید
«اجتهاد» در لغت به معنای تلاش و کوشش تا سرحد توانایی است؛ به گونه ای که با تحمل
رنج و سختی همراه باشد. در اصطلاح فقه عبارت است از: «به کار بردن تلاش و کوشش خویش
در راه به دست آوردن احکام شرعی از راه ها و منابعی(۱) که نزد فقیهان اسلام، معمول
و متعارف است». در نتیجه مجتهد کسی است که بتواند احکام را از روی دلیل به دست آورد
و طبق رأی و نظر خویش عمل کند.(۲)
«تقلید» به معنای پیروی و دنباله روی است و در اصطلاح فقهی «عمل کردن به آنچه مجتهد
در مسائل شرعی فتوا می دهد» گفته می شود.
گفتنی است؛ اگر چه واژه تقلید به معنای پیروی بدون چون و چرا، نزد افکار عمومی
پذیرش آن مشکل است، اما در آموزه های فرهنگ اسلامی، مقلد کسی است که از حاصل تلاش
علمی مجتهد استفاده می کند و مسئولیت درستی و نادرستی استنباط احکام را بر عهده
مجتهد می گذارد و چه بسا کاربرد واژه «تقلید» برگرفته از «قلادة» به معنای گردن
بند، به گردن گذاشتن و عهده سپاری به این منظور باشد.

پی نوشت ها:
۱) این منابع عبارت اند از: کتاب، سنت، اجماع و عقل.
۲) لسان العرب، ماده، جهد؛ التنقیح فی شرح العروة الوثقی، (الاجتهاد و التقلید)، ص
۲۰.
سید
مجتبی حسینی
smo_hoseini@porseman.org

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.