مفهوم شناسی «فؤاد» در قرآن ۱۳۹۸/۱۲/۲۳ - ۲۳ بازدید

با سلام و خسته نباشید و عرض ادب و ممنون از سایت بی نظیر شما ... سوال من این بود که کلمات فواد و افیده در کدوم ایات قران موجود هستند و ترجمه ی انها چه هستند.. و اگر می شود در مورد کلمات فواد و افیده در قران کریم بیشتر توضیح داده شود و تفسیرهای گوناگون در موردش چه هستند؟ ایا روایت و حدیثی از معصومین در مورد فواد و افیده وجود دارد؟...ممنون از کمکتان

در مجموع، کلمه «فؤاد» و «افئده» ۱۶ مرتبه در ضمن ۱۵ آیه از قرآن کریم، به ترتیب زیر و به همراه ترجمه آمده است:
الأنعام : ۱۱۰ وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ کَما لَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ نَذَرُهُمْ فی طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ
و ما دلها و چشمهاى آنها را واژگونه مى ‌سازیم؛ (آرى آنها ایمان نمى‌ آورند) همان گونه که در آغاز، به آن ایمان نیاوردند! و آنان را در حال طغیان و سرکشى، به خود وامى‌ گذاریم تا سرگردان شوند! (۱۱۰) الأنعام : ۱۱۳ وَ لِتَصْغى إِلَیْهِ أَفْئِدَةُ الَّذینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِیَرْضَوْهُ وَ لِیَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ
نتیجه (وسوسه ‌هاى شیطان و تبلیغات شیطان ‌صفتان) این خواهد شد که دلهاى منکران قیامت، به آنها متمایل گردد؛ و به آن راضى شوند؛ و هر گناهى که بخواهند، انجام دهند! (۱۱۳) هود : ۱۲۰ وَ کُلاًّ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ وَ جاءَکَ فی هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْرى لِلْمُؤْمِنینَ
ما از هر یک از سرگذشتهاى انبیا براى تو بازگو کردیم، تا به وسیله آن، قلبت را آرامش بخشیم؛ و اراده‌ ات قوىّ گردد. و در این (اخبار و سرگذشتها،) براى تو حقّ، و براى مؤمنان موعظه و تذکّر آمده است. (۱۲۰) إبراهیم : ۳۷ رَبَّنا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتی بِوادٍ غَیْرِ ذی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِیُقیمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوی إِلَیْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ
پروردگارا! من بعضى از فرزندانم را در سرزمین بى‌ آب و علفى، در کنار خانه‌ اى که حرم توست، ساکن ساختم تا نماز را برپا دارند؛ تو دلهاى گروهى از مردم را متوجّه آنها ساز؛ و از ثمرات به آنها روزى ده؛ شاید آنان شکر تو را بجاى آورند! (۳۷) إبراهیم : ۴۳ مُهْطِعینَ مُقْنِعی رُؤُسِهِمْ لا یَرْتَدُّ إِلَیْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ
گردنها را کشیده، سرها را به آسمان بلندکرده، حتّى پلک چشمهایشان از حرکت بازمى ماند؛ زیرا به هر طرف نگاه کنند، آثار عذاب آشکار است!) و (در این حال) دلهایشان (فرومى‌ ریزد؛ و از اندیشه و امید،) خالى مى‌ گردد! (۴۳) النحل : ۷۸ وَ اللَّهُ أَخْرَجَکُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ لا تَعْلَمُونَ شَیْئاً وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
و خداوند شما را از شکم مادرانتان خارج نمود در حالى که هیچ چیز نمى ‌دانستید؛ و براى شما، گوش و چشم و عقل قرار داد، تا شکر نعمت او را بجا آورید! (۷۸) الإسراء : ۳۶ وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً
از آنچه به آن آگاهى ندارى، پیروى مکن، چرا که گوش و چشم و دل، همه مسئولند. (۳۶) المؤمنون : ۷۸ وَ هُوَ الَّذی أَنْشَأَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلیلاً ما تَشْکُرُونَ
و او کسى است که براى شما گوش و چشم و قلب [عقل ] ایجاد کرد؛ امّا کمتر شکر او را بجا مى‌ آورید. (۷۸) الفرقان : ۳۲ وَ قالَ الَّذینَ کَفَرُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً واحِدَةً کَذلِکَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَکَ وَ رَتَّلْناهُ تَرْتیلاً
و کافران گفتند: «چرا قرآن یک جا بر او نازل نمى‌ شود؟!» این بخاطر آن است که قلب تو را بوسیله آن محکم داریم، و (از این رو) آن را به تدریج بر تو خواندیم. (۳۲) القصص : ۱۰ وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى فارِغاً إِنْ کادَتْ لَتُبْدی بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ
(سرانجام) قلب مادر موسى از همه چیز (جز یاد فرزندش) تهى گشت؛ و اگر دل او را (بوسیله ایمان و امید) محکم نکرده بودیم، نزدیک بود مطلب را افشا کند! (۱۰) السجدة : ۹ ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فیهِ مِنْ رُوحِهِ وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلیلاً ما تَشْکُرُونَ
سپس (اندام) او را موزون ساخت و از روح خویش در وى دمید؛ و براى شما گوش و چشمها و دلها قرار داد؛ امّا کمتر شکر نعمتهاى او را بجا مى آورید! (۹) الأحقاف : ۲۶ وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فیما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فیهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً فَما أَغْنى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَیْ ءٍ إِذْ کانُوا یَجْحَدُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ
ما به آنها [قوم عاد] قدرتى دادیم که به شما ندادیم، و براى آنان گوش و چشم و دل قرار دادیم؛ (امّا به هنگام نزول عذاب) نه گوشها و چشمها و نه عقلهایشان براى آنان هیچ سودى نداشت، چرا که آیات خدا را انکار مى ‌کردند؛ و سرانجام آنچه را استهزا مى ‌کردند بر آنها وارد شد! (۲۶) النجم : ۱۱ ما کَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى
قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت. (۱۱) الملک : ۲۳ قُلْ هُوَ الَّذی أَنْشَأَکُمْ وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلیلاً ما تَشْکُرُونَ
بگو: «او کسى است که شما را آفرید و براى شما گوش و چشم و قلب قرار داد؛ امّا کمتر سپاسگزارى مى ‌کنید!» (۲۳) الهمزة : ۷ الَّتی تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ
آتشى که از دلها سرمى‌ زند! (۷) برای توضیح بیشتر می‌توانید به تفسیر نمونه در ذیل آیاتی که ذکر شد، مراجعه نمایید.

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.