نام خانوادگی فرزند ۱۳۹۱/۵/۳۰ - ۳۵۳ بازدید

چرا بچه رو به اسم پدر و خانواده پدری میخوانند؟ چرا باور اعراب درمورد ادامه نسل و ریشه توسط پسر در کشور ما و دین اسلام که مثلا با این باور مخالفت کرد، هنوز جریان دارد؟

به خلاف آنچه ادعا می کنید ، باور مالکیت پدر بر فرزند و حتی بر همسرش ، ناشی از فرهنگ غرب است. این باور هنوز هم در غرب مدرن جریان دارد. در قرن بیست و یکم هنوز ، در دنیای به اصطلاح مدرن غرب به محض اینکه یک خانم با مردی ازدواج کند ، با نام خانوادگی شوهرش مورد شناسایی قرار می گیرد، فرزند که جای خود دارد. این اندیشه که مرد زمینه انتشار بشر است در ادبیات غربی نیز تجلی یافته است. واژه Human به معنای بشر از واژه Man به معنای مرد مشتق شده است و ناشی از همین نگاه مردسالارانه در فرهنگ و ادبیات غربی است.اندیشه مالکیت پدر بر فرزند در ایران باستان و حتی ادیان ایرانی مانند زرتشت نیز وجود داشته است. همین اندیشه باز هم در واژگان و ادبیات فارسی نیز تجلی یافته است. واژه «مردم» به معنای جمعیت انسانی از «مرد» مشتق شده است.این در حالی است که در زبان عربی واژه «ناس» به معنای بشر از ریشه «نسوه» ، به معنای زن است. بخلاف آنچه به فرهنگ عرب نسبت دادید، اینگونه نبوده که فرزندان همیشه با نام پدرانشان شناسایی شوند. نام شخص، گاهی با نام پدر و گاهی با نام مادر و گاهی با نام فرزندشان شناسایی می شده است. بعنوان مثال مشهور ترین القاب پیامبر صلوات الله علیه وآله و ائمه معصومین علیهم السلام با اسامی فرزندانشان یا مادرشان بوده است، ابالقاسم، ابالحسن، اباعبدالله، در مورد پیامبر مکرم اسلام، امام علی علیه السلام و امام حسین علیه السلام و .. حضرت عباس با نام ابوالفضل، فرزندان حضرت زهرا با نام ابن زهرا، اباذر با نام دخترش (ذر نام دختر اباذر است) و ....اتفاقا اسلام به نقش محوری مادر در انتشار نسل توجه ویژه داشته و دارد. بستگان را با نام اولوالارحام، یعنی کسانی که در «رحم» مشترک هستند شناسایی می کند و مهمترین عنصری که باعث همبستگی افراد با یکدیگر می شود را «رحم» دانسته و اشتراک در رحم را باعث ایجاد حقوق ویژه و وجوب صله رحم و ارث و ... می داند.آیه شریفه ۲۲۳ سوره بقره ، مادر را به «حرث»، به معنای بوستان و کشتزار تشبیه کرده است ، که منشا آبادانی و تکثیر و انتشار نسل است و مرد را چون باغبانی می داند که وظیفه نگهداری و رسیدگی به این بوستان بر عهده اوست.
بر این اساس ادعای اینکه اسلام الزام کرده است که فرزند را به نام پدر بخوانند ،ادعای بی دلیل و غلطی است. این امر ناشی از آداب و رسوم اجتماعی است.
البته در اینجا نکته ای وجود دارد که در فرهنگ عرب گاهی وقتی می خواستند فرزند خوانده های خود را مورد اتهام قرار دهند و اتهام کنایه آمیز زشتی بزنند او را با نام مادرش صدا می زدند که کنایه از این موضوع بوده است که مادرت مشخص است ولی پدرت نامعلوم است. از این رو قرآن کریم در آیه ۵ سوره احزاب خطاب به مومنین دستور می دهد که فرزندانتان و فرزند خوانده هایتان را با اسم پدرانشان صدا بزنید. «ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ».[۱]
[۱] . الأحزاب : ۵

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.