نزدیکی به اهل‌بیت(ع) -نزدیکی به خدا ۱۳۹۱/۰۲/۲۷ - ۱۳۶۴ بازدید

دختری ۱۹ساله ام، خیلی دوست دارم یه آدم فاطمی و خوب باشم دوست دارم خیلی به خدا و اهلبیت(ع) بیشتر نزدیک باشم و از اون آدمایی باشم که آقا امام زمان(عج) واقعا دوستم داشته باشه و بهم افتخار کنه ولی راه درست و حقیقی این قرب رو بلد نیستم؛ لطفا راهنمایی کنید، تو رو خدا منتظر جوابتونم!

مکاتبه شما عزیز با این مرکز، بازگو کننده گرایش های فکری و عقیدتی پاک و تحسین برانگیز و گویای حُسن اعتماد شما به این مرکز است.
با توجه به بیاناتتان، طالب نزدیکی هرچه بیشتر به خدای رحمان هستید. انسان وقتی تمایل به نزدیکی به شخصی را دارد سعی می کند کارهایی که او دوست دارد انجام دهد. لذا در ذیل با استفاده از احادیث به برخی از اموری که خداوند دوست دارد اشاره می کنیم.
کارهایى که خدا دوست دارد:
ـ پـیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم): خداوند فرموده است: «بنده با هیچ وسیله اى محبوبتر از فرایض به من نزدیک نشده است.» (میزان الحکمه، ج2، ص947)
پرسشگر عزیز ؛ بدان که هیچ عملی به اندازه انجام واجبات و ترک محرمات ما را به حضرت حق تعالی را نزدیک نمی کند. انجام واجبات اثر بسیار زیادی در حرکت به سمت خدای رحمان دارد.
ـ پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم): «خداوند سه کار را دوست دارد: کم گویی، کم خوابى و کم خورى.» (میزان الحکمه، ج2، ص952)
خیلی مهم است که انسان در سخن گفتن دقیق باشد و به جا سخن بگوید: امام علی (علیه السلام) می فرماید: «من کثر کلامه کثر خطاؤه؛ کسی که کلامش زیاد است، خطاهایش بسیار است» (نهج البلاغه، حکمت 349)، در باره کم خوری و کم خوابی باید توجه داشته باشیم که نیاز جسم برطرف شود؛ چرا که جسم مرکب روح است و اگر نیاز جسم به درستی تأمین نشود، انسان نمی تواند به نحو احسن به کار وتلاش پردازد.
ـ پیامبر اکرم ( صلی الله علیه و آله وسلم): «خـداى سـبحان سه کار را دوست دارد: گزاردن حق او، فروتن بودن با خلقش و نیکى کردن به بندگانش.» ( میزان الحکمه، ج2، ص953) تواضع و فروتنی از خصلتهای شاخص یک مؤمن است. انسان به هر میزان که بر علم وعملش افزوده می شود باید بر تواضعش افزوده شود. یک درخت هر چه پر بارتر باشد و میوه ی بیشتری داشته باشد، شاخه هایش به زمین نزدیک تر است. انسان مؤمن متواضع همچنان که محبوب خالقش است در میان خلق هم محبوب است.
ـ امـام بـاقـر (علیه السلام): «از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) پرسیده شد: خداى عزوجل کدام کار را بیشتر دوست دارد؟ فرمود: مسلمانى را پیاپى شاد کردن. مـنـظـور از شادکردن پیاپى مسلمان چیست؟ فرمود: گرسنگیش را برطرف سازى، اندوهش را بزدایى و قرضش را بپردازى» (میزان الحکمه، ج2، ص953)
دوست عزیز؛ یکی از مهمترین کارهایی که بسیار نزد خدا محبوب است، شاد کردن مؤمن است. شاد کردن مؤمن مصادیق فراوانی دارد از جمله برطرف کردن نیازهای مالی او، گاهی ممکن است، انسان خودش توانایی مالی نداشته باشد تا بدین وسیله مؤمنی را خوشحال کند و قرض او را ادا نماید، اماآبرویی دارد تا دیگران به خاطر وی، به آن شخص نیازمند کمک کنند، در اینجا شخص باید از موقعیت خود استفاده کند و برای شاد کردن مؤمن از آبروی خویش مایه بگذارد، حداقل کاری که ما می توانیم برای دیگران انجام دهیم اینکه با حسن خلق با آنها برخورد کنیم و در اندوهشان با آنان همدردی کنیم.
ـ امام باقر (علیه السلام): «هیچ عبادتى نزد خدا محبوبتر از شاد کردن مؤمن نیست.» (میزان الحکمه، ج2، ص953).
ـ امام على (علیه السلام): محبوبترین کارها نزد خداى عزوجل در زمین، دعاست.
وقتی انسان از طریق دعا کردن، محب حق تعالی می شود چرا از این وسیله استفاده نکند؟ آن کس که همه هستی به دست اوست، به ما اذن دعا کردن داده است چه نعمتی از این بالاتر؟ « واعلم ان الذی بیده خزائن السموات والارض قد اذن لک فی الدعاء و تکفل لک بالاجابه؛ بدان خدایی که گنجهای آسمان و زمین در دست اوست به تو اجازه ی درخواست داده و اجابت آن را به عهده گرفته است.» ( نهج البلاغه، نامه 31)
ـ امام صادق (علیه السلام): محبوبترین کس نزد خداى عزوجل آن است که در گفتارش راستگو باشد و در وآنچه خدا بر او واجب کرده است مواظبت کند وامانت پرداز باشد.
ـ پـیـامـبـر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم): همانا محبوبترین شما نزد خداوند، جل ثناه، کسى است که بیشتر به یاد او باشد.
یاد خدا در همه امور می تواند تجلی داشته باشد و منظور از یاد خدا تنها، ذکر لسانی نیست. البته خوب است که زبانمان را به ذکر گفتن، عادت دهیم اما یاد خدا، تنها در این خلاصه نمی شود. یاد خدا یعنی در هنگام مواجه شدن با گناه، مرتکب معصیت نشویم و آن کاری را انجام دهیم که مورد رضای خدا باشد. یاد خدا یعنی؛ در گفتن ها و شنیدن ها، خوردن ها، نشست و برخاست ها و همه امور خدا را در نظر داشته باشیم و آنچه رضایت حضرت دوست را به دنبال دارد، برگزینیم.
ـ پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلم): محبوبترین بنده نزد خدا کسى است که در راه طاعت خدا خویشتن را به رنج و کوشش افکند، خیرخواه و دلسوز امت پیامبر او باشد، درعیبهاى خود بیندیشد، بینش و خرد خود را به کارگیرد و کار کند.
دوست عزیز؛ چند توصیه زمینه ساز دوستی با خداوند و اهلبیت (علیهم السلام) و هم چنین قرب به آنها، خدمت شما عرض می نمائیم.
تفکر: مهمترین شرط مبارزه ی با نفس و قدم اول در راه بندگی، تفکر است. امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) می فرمایند : «بدان که اول شرط مجاهده ی با نفس و حرکت به جانب حق تعالی تفکراست ...تفکر، در این مقام عبارت است از آنکه، انسان لااقل در هر شب و روزی مقداری ولو کم هم باشد فکر کند در اینکه آیا مولای او که او را در این دنیا آورده و تمام اسباب آسایش و راحتی را از برای او فراهم کرده و بدن سالم .... به او عنایت کرده، این همه بسط بساط نعمت و رحمت کرده، از طرفی این همه انبیا فرستاده و کتاب ها نازل کرده و راهنمایی ها نموده و دعوت ها کرده، آیا وظیفه ی ما با این مولای مالک الملوک چیست ؟... با خود خطاب کند: ای نفس شقی که سال های دراز و در پی شهوات، عمر خود را صرف کردی و چیزی جز حسرت نصیبت نشد، خوب است قدری به حال خود رحم کنی، از مالک الملوک حیا کنی و قدری در راه مقصود اصلی قدم زنی که آن موجب حیات همیشگی و سعادت دائمی است و سعادت همیشگی را مفروش به شهوات چند روزه ی فانی نکنی. (چهل حدیث حضرت امام خمینی (رضوان الله تعالی ) /ص 6)
- شناخت دستورات خدا: برای بدست آوردن دستورات الهی باید فرستادگان الهى را بشناسیم و در زمان غیبت امام معصوم (علیه السلام) باید به فقها مراجعه کنیم. لذا برای شناخت دستورات عملى کافى است به رساله هاى علمیه مجتهدین کرام رجوع شود. بنابراین با رجوع به رساله مى توان واجب و حرام الهى را شناخت.
- عمل به دستورات خدا: بسیاری از افراد ممکن است با دستورات الهی کاملا آشنا بوده و از حرام و حلال الهی مطلع باشند ولی به هنگام بروز خواهش های نفسانی و وسوسه های شیطان از فرامین الهی سرپیچی نمایند. اما افراد خدا محور دستورات خدا را بر دستورات نفس و شیطان، در عمل ترجیح می دهند . امام سجاد (علیه السلام) مى فرمایند:« من عمل بما افترض الله علیه فهو من اعبد الناس؛ هر کس به آنچه خدا بر او واجب کرده عمل کند از عابدترین مردم مى باشد.» بنابراین انجام واجبات و ترک معاصی بر هر چیزى ترجیح دارد. کلی ترین راه ، انجام واجبات و ترک محرمات است. بهترین وسیله برای قرب و نزدیکی به حضرت حق، تکرار یاد محبوب است. آیا عشق، بغیر از شدت یاد محبوب است؟ و شما دوست عزیز اگر طالب قرب الهی هستی باید بدانی که بهترین مصادیق یاد خداوند عبارت است از:
*نماز: نماز علاوه بر ذکر زبانی بودنش، مصداق اطاعت از حضرت حق نیز می‌باشد.
در اکثر آیات قرآن پس از ذکر خدا، نماز را به عنوان بهترین مصداق ذکر می‌شمارد. در آیه 37 سوره نور خوانیم که: «رِجالٌ لا تُلْهیهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إیتاءِ الزَّکوةِ یَخافُونَ یَوْماً تَتَقَلَّبُ فیهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصار؛ مردانی که نه تجارت و نه معامله‌ای آنان را از یاد خدا و بر پا داشتن نماز و ادای زکات غافل نمی‌کند.»
تکرار نماز هرچند که بدون حضور قلب باشد اما در اول وقت انجام شود بدون تأثیر نیست. همینکه انسان به خدا ابراز کند که من هم دوست دارم لذت هم نشینی با تو را بفهمم اما هوای نفس و شیطان بر من غالب می شوند، حداقل کاری که می توانم بکنم این است که اول وقت، زمانی که بندگان خوبت با تو عشق بازی می کنند من هم این نماز صوری را بجا آورم به امید روزی که من هم از حقیقت نماز لذت ببرم.
*قران: اگر مومن ادعای محبت خدا را دارد، می بایست به دستور العملهای خدا نیز اهمیت بدهد. خداوند مهربان کلیات اوامر ونواهی خود را در قران کریمش آورده است؛ تا آنهایی که طالب رسیدن به قرب او هستند با خواندن قرآن و عمل کردن به آن، پیوسته در یاد خدا باشند. قرآن نقشه ی راهی است که از طرف محبوب به سمت محب فرستاده شده است، تا بندگان، با خواندن آن و حرکت در مسیری که توسط قرآن راهنمایی شده، به خدای مهربان برسند. بنابراین سعی کن حداقل روزی چند آیه را با دقت در معانی و تدبر بخوانی.
- پیروی از ائمه معصومین (علیهم السلام): از ویژگیهای بارز معصومین (علیهم السلام) که در زیارت جامعه کبیره بیان شده «اهل ذکر» بودن ایشان است. به این معنا که آنها هیچگاه از یاد خداوند غافل نبوده اند و هیچ عملی خلاف امر الهی انجام نداده اند. لذا آنها بهترین و کاملترین الگوهای یاد و عشق حضرت حق هستند و بر هر مومنی فرض و واجب است که از آنها پیروی کند.
- اصلاح صفات شخصیتی و پاک سازی دل و درون از رزایل اخلاقی و آراسته شدن به فضایل اخلاقی از طریق راهکارهای علم اخلاق و تمرین آن ها در معاشرت با مردم و رعایت اخلاق اجتماعی.
- استقامت در مسیر بندگى: در مسیر عبودیت، استقامت نقش کلیدی دارد. چه بسا ابتدای راه، شیطان و لشکریانش بسیج شوند تا انسان را از بندگی حق تعالی باز دارند اما وقتی استقامت بنده را ببینند شکست خورده و مغلوب می گردند. حصول هر مهارتی نیاز به تمرین، ممارست، مداومت و ایستادگی دارد. برای طالب تقوی نیز لازم است که در این مسیر از هر طریقی که ممکن است به تدریج عادت های بد خود را ترک و آنها را تبدیل به عادت های مثبت نماید. تمرین عملی و عادت نمودن به ترک گناهان و انجام واجبات الهی به تدریج زمینه جلب رضای الهی را در نفس آدمی فراهم خواهد آورد. خداوند تبارک و تعالى به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله) در قرآن چنین خطاب مى کند: «فاعبده واصطبر لعبادته؛ او را عبادت کن و در راه پرستش او شکیبا باش»،( مریم، آیه 65). حضرت على (علیه السلام) مى فرمایند: «دوام العباده برهان الظفر بالسعاده؛ عبادت دوام دار و همیشگى، دلیل قاطع ظفر و دستیابى به سعادت و خوشبختى است. » (الغرر والدرر، باب العباده، ص 24 و 318)؛
- شرکت در مجالس و محافل مذهبی: همراهی مؤمنان، همنشینی با عالمان ربانی، مطالعه سیره عملی رهبران معصوم)علیهم السلام) امامان هدایت و اسوه های تقوا و همچنین مطالعه زندگی و سیره عملی عالمان وارسته، اهل تقوی و سلوک، همچنین سرگذشت گناهکاران و سرانجام منحرفان از راه خدا و تقوی همگی راه هایی هستند که به تقویت بعد معنوی انسان خواهد انجامید.
- شیطان شناسی: شناختن شیطان، حیله ها و وسوسه هایی که برای اهل تقوی دارد و دام هایی که در راه خدا گسترده است، ضرورتی است که نباید از آن غافل ماند.
- همت و تلاش برای رسیدن به مقصود: هر قدر هدف انسان بزرگ باشد، همت و تلاش او نیز باید بیشتر باشد! چه هدفی بالاتر وبرتر از کسب سعادت ابدی؟ که این سعادت حاصل نمی شود، الا در مبارزه ی با نفس اماره و پیروز وغالب شدن بر تمایلات و خواهش های او.
بنابراین باید آستین همت را بالا زده، در راه رسیدن به مقصود, از خطر های راه نهراسیده و تصمیم بگیریم و تلاش کنیم تا موانع راه را کنار بزنیم.
- جایگزینی لذت های مشروع به جای لذت های خلاف شرع وحرام: بسیاری از جوانان به دلیل مجرد بودن و تأخیر انداختن درامر ازدواج، به گناهانی که درارتباط با نیازهای جنسی است، گرفتار می شوند و همین گناهان, منشأ گناهان بسیار می گردد. لذا یکی از راه های مبارزه با نفس و گناهانی که از طریق نیاز جنسی انجام می گیرد، ازدواج و برطرف کردن این نیاز، از طریق مشروع است؛ ولی اگر به هر دلیل, ازدواج ممکن نباشد، چاره ای جز استفاده از روش های کنترلی و تقویت معنویت نیست. (روش های کنترل از قبیل: کنترل چشم، یعنی ندیدن صحنه های محرک، عدم تردد در مکان های تحریک آمیز، انتخاب دوستان متعهد ومؤمن، و...... روش های تقویت معنویت ازقبیل: روزه گرفتن، نماز خواندن، توسل به اهل بیت عصمت (علیهم السلام)، شرکت در جلسات مذهبی و..) اینها پاره اى از خصوصیات مهمی است که با عمل دقیق به آن مى توان یک مسلمان واقعی شد.
- اخلاص در عمل بسیار مهم است. ممکن است کسی با یک عمل مخلصانه در راه خدا، مانند شهادت در راه خدا، این راه را طی نماید و به مقصد برسد و یا عارفی با چند سال تلاش و ریاضت به کمال خود نهایی خود واصل گردد و در مقابل کسی هم صدو بیست سال عبادت کند، نماز بخواند و روزه بگیرد ولی به کمال و رشد معنوی قابل قبولی نرسد. آنچه در این مسیر مهم است، اول، بودن در راه است و دوم، خلوص نیت و خالی بودن از هر شایبه ریا و انگیزه های غیر الهی. سرعت و کندی انسان در وصول به کمال بسته به مرتبه اخلاص او متفاوت خواهد بود. در این مسیر حتی ممکن است کسی همان گونه که در روایات هم آمده، با چهل روز رعایت اخلاص در نیت و عمل، چشمه هایی از حکمت از درونش بجوشد و به کمالات مهمی نایل گردد.
- تفکر پیرامون آیات و نشانه های خداوند در گستره هستی: توجه به این نشانه ها، یاد خدا را در دل ها زنده می کند و لطف و رحمت او را به ما یادآور می شود و در نهایت بر دوستی و محبت ما به خدا می افزاید. (ر.ک: سوره یس، آیات 23 تا 40).
پس با توجه مطالب گفته شده نتیجه می گیریم:
شما دوست عزیز، باید به دستورات قرآن، پیامبر اکرم و ائمه اطهار (علیهم السلام) توجه کامل نمایید؛ همان طور که می دانیم، رضای الهی نیز در انس با قرآن و پیروی از اوامر و نواهی ذکر شده.
برنامه عبادى زیر را عمل کنید که برای قرب به خداوند بسیار مؤثر است:
1ـ مراقبه و محاسبه: در آغاز هر کارى, کمى مکث کنید؛ اگر واجب است حتما انجام دهید؛ اگر حرام است حتما ترک کنید. اصل این توجه و مراقبه چند فایده دارد: اولاً: انسان به حرام نمى افتد و نیز واجبى از او ترک نمى شود .ثانیاً: انسان را از غفلت شبانه روزى مى گیرد.
سپس شب به محاسبه بنشینید که آیا مراقبه طول روز را خوب انجام داده اید یا نه؟اگر خوب انجام داده اید، شکر خداى را هر چند زبانى به جا آورید و اگر خوب انجام نداده اید علت یابى کنید تا به مرور نقص ها و علت عدم موفقیت را کشف کنید تا بعد از سال ها به جایى برسید که حتى یک گناه از شما صادر نشود و خلاصه این که مدار مراقبه و محاسبه شما انجام واجبات و ترک محرمات مى باشد.
2ـ نماز اول وقت: اگر کار اهمى با نماز اول وقت در تعارض نباشد، نماز اول وقت را ترک نکنید. روایات و نیز بزرگان نماز اول وقت را اکیدا سفارش کرده اند.
3ـ مستحبات نشاط آور: از میان مستحبات از نمازهاى نافله گرفته تا دعاى کمیل و ندبه و... فقط آنهایى را انجام دهید که براى شما نشاط آور است و از تحمیل نفس بر مستحبات پرهیز کنید. فقط به اقبال قلب بنگرید هر عمل مستحبى که قلب بدان اقبال داشت و برایش نشاط بخش و حال آور بود به همان اکتفا کنید.
4ـ توسل به ائمه معصومین (علیهم السّلام): گاه گاهى مخصوصا به اقتضاى حال و اقبال قلب به ائمه معصومین (علیهم السلام) توسل جویید و توفیق عشق الهی را از آن معادن کرم بخواهید. تقویت ارتباط عاشقانه با خداوند و اولیای معصومین(علیهم السلام) و مومنان اهل ولایت و محبت، از طریق انجام مستحبات و زیارات و مانند آن؛ چرا که اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) واسطه های فیض الهی هستند؛ یعنی هر خیری از کانال آنها به بندگان می رسد. همچنین آنها باب الله هستند؛ یعنی راه رسیدن به قرب حق تعالی از طریق آنها حاصل می شود. بنابراین با تمام وجود به آن ذوات نورانی بویژه امام عصر (علیه السلام) توسل جویید و از آنها کمک بخواهید.
5 ـ دائم الوضوء: سعى کنید همیشه وضودار باشید و اگر براى شب قبل از خواب وضو بگیرید کافى است. وضو نور است و همنشینی دائمی با نور،انسان را نورانی می کند.
چند توصیه ی دیگر:
1- با دوستان پاک و با تقوا رفاقت کنید.
2- از دوستانى که حریم حدود الاهى را مى شکنند به شدت بپرهیزید.
3- در مجالس دعا و محافل موعظه و نماز جماعت شرکت کنید. .
4- گناه، نقطه مقابل و سمی مهلک در برابر یاد محبوب است. لذا به شدت از محرمات پرهیز کنید.
تکرار اعمالی که توصیه کردیم کم کم یاد خدای متعال را در دل شما بیشتر و بیشتر می کند و هر چه یاد محبوب در دل بیشتر شود، شعله های عشق افروخته تر خواهد شد.
5- هیچگاه خالی از مطالعه نباشید. اگر کسی بخواهد در این راه ثابت قدم بماند باید دائما بر آگاهی و ایمان خود بیافزاید. توصیه می کنیم که سیر مطالعاتی داشته باشید و در حوزه های ذیل مطالعه نمایید:
اعتقادی و اندیشه ای, اخلاق اسلامی, زندگی, سیاسی و اجتماعی, تاریخ و تمدن اسلامی, متون دینی.
در این زمینه می توانید از سیر مطالعاتی شهید مطهری استفاده نمایید.
6- چشم به کرم خدا نه عمل خود: بنده واقعى خدا همیشه خود را مقصر مى بیند و عمل خود را به هیچ مى انگارد براى عمل خود قدرى قائل نیست و پیوسته چشم به کرم کریم دوخته نه از غرور عمل باد در پوست انداخته. امام صادق(علیه السلام) مى فرمایند: «علیک بالجدولا تخرجن نفسک من حد التقصیر فى عباده الله تعالى و طاعته، فان الله تعالى لایعبد حق عبادته ؛ بر تو باد کوشیدن (و جد و جهد در عبادت) و نفس تو از حد تقصیر در عبادت و طاعت خداى تعالى خارج نشود (و خویش را مقصر بداند) زیرا خداوند تعالى آن گونه که شایسته پرستش است عبادت نمى شود.» (همان، ص 25، روایت 11407)
پرسشگر عزیز؛ برای رسیدن به مقصود باید مراقبه جدی داشته باشیم و مواظب گفته ها ، شنیده ها و دیده هایمان باشیم و قبل از انجام هر کاری قدری مکث کرده، فکر کنیم که عملکردمان مورد رضای حق تعالی هست یا خیر؟ لذا مهمترین گام ترک گناه است. از طرف دیگر باید بینش توحیدی خویش را قوی کرده و در جهت کسب معرفت نسبت به حق تعالی تلاش کنیم. وقتی انسان معرفت پیدا کرد، محبتش نسبت به خالق یگانه افزایش می یابد و در نتیجه رضای پروردگارش را بر هر چیزی ترجیح می دهد.
دوست عزیز، مطالعه کتب اخلاقی و هم چنین راهنمایی گرفتن از علمای اهل عمل، به شما بسیار کمک خواهد کرد.
منابعی جهت مطالعه: چهل حدیث حضرت امام خمینی ( رحمه الله علیه)، جهاد النفس، معراج السعاده ملا احمد نراقی ( رحمه الله علیه).

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.