نسخه آزمایشی

گمراهی از سوی خدا! ۱۳۹۶/۱۰/۶ - ۳۴ بازدید

در آیات آمده است که خداوند گمراه می کند؛ آیا این درسته؟
نخست باید دانست؛ هدایت خداوند فراگیر و چندگونه است، هدایت اولیه که همگانی و به طور تکوینی همه موجودات را شامل می شود چنان که خداوند می فرماید:
«الَّذِی أَعْطَى کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى»[ طه (۲۰)، آیه ۵۰.]؛
«[خداوند] کسی است که همه موجودات را به بهترین صورت آفرید و سپس هدایت کرد».
و هدایت تشریعی اولیه که شامل همه انسان ها می شود. چنان که درباره نزول قرآن مجید می فرماید:
«هُدًى لِّلنَّاسِ»[ آل عمران (۳)، آیه ۴.]؛
«و هدایت پاداشی ثانویه که ویژه پرواپیشگان است».
«أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[ بقره (۲)، آیه ۵.]؛
«[پروا پیشگان] آنان بر هدایت (ویژه ای) از سوی خداوندند و آنان همانا رستگارانند».
و اما گمراهی خداوند ابتدایی و همگانی نیست بلکه شامل کسانی می شود که لیاقت و قابلیت هدایت را از دست داده اند و از گروه کافران و فاسقان شده اند. چنان که در قرآن مجید می خوانیم:
«وَ أَمَّا الَّذینَ کفَرُوا فَیقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً یضِلُ‏ بِهِ کثیراً وَ یهْدی بِهِ کثیراً وَ ما یضِلُ‏ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقینَ»[ بقره (۲)، آیه ۲۶.]؛
«و امّا آنها که راه کفر را پیموده‏اند، (این موضوع را بهانه کرده) می‏گویند: «منظور خداوند از این مثل چه بوده است؟!» (آری،) خدا جمع زیادی را با آن گمراه می کند و گروه بسیاری را هم با آن هدایت می‏کند؛ و گمراه نمی کند مگر فاسقان را».
پس چنین نیست که خدا کسی را به طور ابتدایی گمراه نماید؛ بلکه خداوند در ابتدا هر دو راه سعادت و شقاوت را نشان می دهد، آن گاه هر کس در هر کدام از راه ها قدم نهاد، سزاوار پاداش و یا مجازات خواهد بود. خداوند متعال فرمود:
«فی‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ بِما کانُوا یکذِبُون‏»[ بقره (۲)، آیه ۱۰.]؛
«در دلهای آنان (منافقان) یک نوع بیماری است؛ پس خداوند بر بیماری آنان افزوده؛ و به خاطر دروغ هایی که می گفتند، عذاب دردناکی در انتظار آنهاست».
پس باید مراقب بود که غرض ورزانه و لجوجانه و تهاجم کنان با آیات خدا برخورد نکرد، چرا که اگر کسی چنین کند، طبق قوانین تکوینی خدا، محال است بتواند حقیقت آیات را دریابد. لذا خداوند متعال فرمود:
«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنینَ وَ لا یزیدُ الظَّالِمینَ إِلاَّ خَساراً»[ اسراء (۱۷)، آیه ۸۲.]؛
«و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است برای مؤمنان، نازل می‏کنیم؛ و ستمگران را جز خسران(و زیان) نمی‏افزاید».
همچنین در برخی آیات تصریح نمود که چون آنها دل بیمار یا طغیان گراند، از درک هدایت محروم می شوند.
«اللَّهُ یسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ یمُدُّهُمْ فی‏ طُغْیانِهِمْ یعْمَهُونَ»[ بقره (۲)، آیه ۱۵.]؛
«خداوند آنان را استهزا می‏کند؛ و آنها را در طغیانشان نگه می‏دارد، تا سرگردان شوند».

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.