گناهکاران و بهشت ۱۳۹۱/۱۲/۹ - ۱۳ بازدید

با توجه به آیه شریفه «و ان منکم الا واردها کان علی ربک حتما مقضیا؛ و هیچ کس از شما نیست مگر [این که] در آن وارد می گردد این [امر] همواره بر پروردگارت حکمی قطعی است» V} (مریم، آیه ۷۱).{V
منظور از «ورود» بنا بر دیدگاه بعضی مفسران، عبور از کنار و اشراف و آگاهی بر وضع جهنمیان است و بنا بر نظر برخی دیگر منظور عبور از پل صراط است که از روی جهنم می گذرد به طوری که گناهکاران می لغزند و می افتند اما مؤمنان بسته به درجات ایمانی سریعتر و یا کندتر عبور می کنند.
با توجه به آیه شریفه «و ان منکم الا واردها کان علی ربک حتما مقضیا؛ و هیچ کس از شما نیست مگر [این که] در آن وارد می گردد این [امر] همواره بر پروردگارت حکمی قطعی است» (مریم، آیه ۷۱).
منظور از «ورود» بنا بر دیدگاه بعضی مفسران، عبور از کنار و اشراف و آگاهی بر وضع جهنمیان است و بنا بر نظر برخی دیگر منظور عبور از پل صراط است که از روی جهنم می گذرد به طوری که گناهکاران می لغزند و می افتند اما مؤمنان بسته به درجات ایمانی سریعتر و یا کندتر عبور می کنند.
و بنا بر دیدگاه برخی دیگر همگی وارد جهنم می شوند ولی جهنم برای گناهکاران سوزندگی دارد ولی برای اولیای الهی سوزندگی ندارد بلکه همگی به سلامت این مرحله را می گذرانند مانند این که در دنیا آتش به حضرت ابراهیم(ع) آسیب نرساند (مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۱۳، ص ۱۱۸).
و اما درباره داغ عذاب بر پیشانی جهنمیان در بهشت؛ گفتن این روایت در بحار، ج ۷، ص ۳۳۳ و ج ۸، ص ۳۵۵ و در فصول مهمه شیخ حر عاملی، ج ۱، ص ۳۷۹ و در کتاب زهد حسین بن عسید تونی، ص ۹۵، باب شفاعت آمده است.
و مضمون حدیث این است که رها شدگان از جهنم، نخست مشخصند اما پس از مدتی نسیم رحمت الهی می وزد و تمامی آن آثار محو می شود و از اذهان بهشتیان و حتی خود نجات یافتگان نیز آن سابقه سوء محو می شود و این نشانه نظام مندی و حکمت خداست که مکافات عمل به تدریج محو شود و مناسب با فراز و نشیب ها، نامه اعمال تسویه و قلب ها تصفیه شود. لذا خداوند متعال که ستار العیوب است، مى داند کجاستارى کند و کجا ستارى نکند. اگر کسى مخفیانه مرتکب گناهى شود، ذات اقدس اله اجازه نخواهد داد اسرارش نزد دیگران افشا شود.
حتى در قیامت خداوند اجازه نمى دهد کسانى که در کنار یکدیگرند از اعمال هم باخبر شوند. بنابراین، عملکرد خود شخص بسیار مهم است. اگر کسى پرده دیگران را ندرد و آشکارا به گناه دست نیازد، خداوند پرده اش را نمى درد.
بنابراین، کسى که با قلم و بیان و اندیشه هاى ناصواب خود آبروى دین خدا و مردم را مى برد، به جایى مى رسد که شایسته نیست خداوند متعال آبروى او را حفظ کند. در این موقعیت، خداى سبحان اجازه مى دهد صاحبدلان ببینند او چه کرده است و حتى احتمال دارد در قیامت، در مقابل دیگران، رسوا شود. (لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، کد: ۲/۱۳۷۴۲)

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.