گناه مداومت نکردن بر تثبیت و فراموشی آیات حفظ شده ۱۳۹۳/۹/۱۵ - ۱۹ بازدید

ابى بصیر گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که مى فرمود: «کسى که سوره اى از قرآن را فراموش کند، در قیامت آن سوره به صورتى زیبا و مقامى رفیع، بر او ظاهر مى شود. وقتى بنده او را مى بیند، مى پرسد: کیستى؟ چقدر زیبایى؟ پاسخ مى دهد: آیا مرا نمى شناسى؟ من فلان سوره هستم. اگر مرا فراموش نمى کردى، تو را به آن مکان رفیع مى بردم»،

1010.jpgابى بصیر گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که مى فرمود: «کسى که سوره اى از قرآن را فراموش کند، در قیامت آن سوره به صورتى زیبا و مقامى رفیع، بر او ظاهر مى شود. وقتى بنده او را مى بیند، مى پرسد: کیستى؟ چقدر زیبایى؟ پاسخ مى دهد: آیا مرا نمى شناسى؟ من فلان سوره هستم. اگر مرا فراموش نمى کردى، تو را به آن مکان رفیع مى بردم»، (کافی ج۲ص ۶۰۸,بحار الانوار، ج ۹۲، ص ۱۸۸).

در روایت دیگری از امام (ع) در مورد فراموش کردن قرآن می پرسد که آیا اشکالی دارد حضرت میفرمایند: نه. ( کافی ۲/۶۰۹).

با توجه به این دو روایت می توان این گونه نتیجه را گرفت که فراموشی قرآن گناه نیست، ولی فضیلت و درجه ای را فرد فراموش کننده در قیامت از دست می دهد.
البته نوعى فراموشى هم وجود دارد که گناه است و آن فراموش کردن هدایت هاى قرآن و نادیده گرفتن آن در مقام عمل است.

در روایتی از قول پیامبر اسلام (ع) نقل شده ، کسی که قرآن را فر بگیرد سپس فراموش کند عمداً، خدا را ملاقات می کند در حالی که دست بسته است، و در برابر هر آیه ای که فراموش کرده، خداوند ماری را بر او مسلط می کند که همراه اوست در آتش، مگر آنکه بخشیده شود. (بحار الانوار،ج۹۲ ، ص۱۸۷، ح ۵)

غلامرضا کاویان
آذر ۱۳۹۳

ممکن است این مطالب هم برای شما مفید باشد:

نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق این صفحه اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.